
Erop uit
wo 18 december 2024 HardenbergMet pensioen zijn heeft zo zijn voordelen. Het is nu een jaar geleden dat ik gestopt ben met werken en ik moet zeggen dat me dat uitstekend bevalt. Niet dat ik een hekel aan mijn werk had, integendeel ik ben tot op de laatste dag met plezier naar mijn werk gegaan. En al die clichés over het pensioen zijn waar. In het bijzonder de uitspraak dat men zo druk is met andere zaken die vroeger naast het werk gedaan werden en nu een aanzienlijk deel van de vrije tijd opslokken.
Ik moet eerlijk gezegd wel zeggen dat ik blij ben dat ik bezigheden had naast mijn werk waardoor ik niet in dat beruchte zwarte gat gevallen ben. Het schrijven van mijn columns is daar een voorbeeld van. De dagen vliegen voorbij en ik realiseerde me vorige week dat ik al een jaar thuis ben maar kan me daar in de tijd gesproken geen enkele voorstelling van maken. Waar is die tijd gebleven, wat is er allemaal gebeurd waardoor het eerste jaar voorbij gevlogen is. Daar moet ik maar niet teveel bij stil staan en blijf maar genieten van alle dagen waarop ik opsta en de dingen doe die ik doe.
Toen ik met pensioen ging heb ik veel cadeaus mogen ontvangen, heerlijke flessen wijn, boekenbonnen en bonnen om uit eten te gaan samen met Rianne. Op een paar flessen wijn na zijn de ander cadeaus al wel gebruikt. Een bijzonder cadeau hebben we vorige week opgemaakt. Wij hebben het voorrecht dat Rianne haar ouders er nog zijn en die hadden me een dagje toeren in de kop van Overijssel en als afsluiten vis eten op Urk, cadeau gegeven. Ik heb een schoonmoeder die ik graag op de hak mag nemen maar waar ik toch ook al meer dan 40 jaar met veel plezier over de vloer kom. Daarnaast hebben we allebei familieroots uit de regio Vollenhove en zijn we visliefhebbers. Dus de keus voor Urk was prima. Doordat mijn schoonvader ook nog steeds maatschappelijk betrokken is en schoonmamma ons deze zomer door ziekte best wel zorgen heeft gegeven is het pas een jaar na dato dat we deze dag mochten beleven. Het was bijzonder om met hen zomaar een dag weg te kunnen en zoals mijn schoonmoeder dan ook opmerkte, “dat ik dit nog mag beleven, met mijn gepensioneerde kinderen op stap gaan”. Zo hebben wij het ook beleefd, hoe mooi om als gepensioneerde op stap te kunnen met je schoonouders. En de vis, die smaakte ons allemaal voortreffelijk.
Henk Leemhuis








