Weer

Als pensionado kan ik voor een groot deel van wat ik doe mijn eigen tijd indelen. Ik moet zeggen dat me dat heel erg goed bevalt. Maar daarnaast loopt de agenda toch ook heel makkelijk weer vol. 

Het is soms best lastig om een afspraak te plannen want er staat vaak wel iets, bijvoorbeeld het schrijven van een column. Rianne en ik hebben al bedacht dat we onze vakantie nog steeds maar moeten vastleggen. En dan bedoel ik niet bespreken van een camping of een hotel maar gewoon de weken dat we weg willen. Voor de laatste twee weken van juni hadden we bedacht door Nederland te gaan fietsen. Gewoon wegfietsen en onderweg wel een overnachting zoeken. Heerlijk vinden we dat en op Google-Maps zijn altijd wel overnachtingen te vinden. Begin juni bracht het KNMI naar buiten dat de afgelopen 12 maanden de natste periode ooit gemeten was in Nederland. De vooruitzichten waren ook niet zo dat het de komende weken zou veranderen.

Bovendien had ik niet veel vertrouwen in het Nederlands elftal, daar hoefde ik niet voor thuis te blijven. Dus opperde ik om toch maar een zonnige bestemming op te zoeken. We zijn lekker twee weken naar Italië geweest en daar konden we het voetbal ook prima volgen. Blij werd ik van het weer maar niet van het voetbal. Ik heb de groepswedstrijden wel gekeken maar meer met een half oog. Dit elftal had de mazzel dat er drie doorgingen naar de volgende ronde en dan zou het wel afgelopen zijn was mijn stellige overtuiging. Weer thuis en met een beter Nederlands elftal in de achtste finale werd ik steeds meer enthousiast. Ik heb maar eens een oranje vaan opgehangen en onze buren volgden door dat ook te doen.

Het werd alleen maar mooier en na winst in de kwart finale werd de vaan vervangen door een echte oranje vlag die ik toen heb aangeschaft. De vlag overleefde de zomerstorm van twee weken geleden en ik had er alle vertrouwen in. Maar het onfortuinlijke gebeurde, met een Duitse scheidsrechter, een zeer omstreden strafschop en de fantastische goal in de laatste seconde spatte de droom uiteen. En zoals Herman Kuiphof in 1974 al zei; “zijn we er weer ingetuind “.

Column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Wim van der Wel en Rudi Bults.