Dom joh!

Wij zijn er thuis heel goed in. Het levert vaak ongemakkelijke momenten op, maar later lachen we erom: blunders en domme acties. Zo liet één van de kinderen laatst een logé slapen onder mijn zwarte tafellaken. “Ik vond het een mooi patroontje.” De ander kon zijn appartement niet in omdat de sleutels binnen lagen. Mét reservesleutel eraan. Gelukkig was er een regenpijp waarlangs hij twee verdiepingen omhoog kon klimmen om er toch in te komen. Eerlijk gezegd ben ik thuis de kampioen: in mijn leven heb ik ontelbare blunders gemaakt. Je zou eigenlijk verwachten dat naarmate je ouder wordt, je verstandiger wordt. Bij mij werkt dat schijnbaar anders. Ik ben nog niet heel lang ZZP-er en moet nu ook facturen maken en daar hoort ook de zakelijke belastingaangifte bij. Mijn man helpt me gelukkig hierbij en hij had al het voorwerk gedaan. Ik hoefde het alleen nog in te voeren. Na het inloggen bij de Belastingdienst kreeg ik als eerste de vraag of ik ergens aangifte van wilde doen. Hierbij zag ik de gele borden op Schiphol voor me, waar deze vraag ook op staat. Mocht je vreemde dingen hebben meegenomen uit het buitenland dan moet je die aangeven. Ik wist zeker dat ik geen rare dingen had gedaan of dubieuze zaken, dus ik vulde ‘nee’ in. En dat was het. Ik werd bedankt en was klaar. Er lag nog wel de hele lijst met cijfers die ik nog moest vullen. Langzaam viel het kwartje… Natuurlijk had ik iets aan te geven: daar was deze belastingaangifte juist voor. Er was geen pijltje met ‘terug’, dus ik moest eerst weer advies inwinnen. Mijn man kwam niet meer bij van het lachen. 

In diezelfde week deed ik vrijwilligerswerk in het verzorgingshuis in Dedemsvaart. Ik had een rondleiding gehad en wist waar alle knoppen zaten. Tenminste, dat dacht ik. Toen ik een bewoner met bed en al naar buiten bracht drukte ik op de knop zodat de deur open zou gaan. Ineens knipperden er rode lampjes, maar de deur ging niet open. Er kwam iemand van de zorg haastig aangerend om te vragen wat er aan de hand was. Het bleek een verkeerd knopje te zijn. Ze wisten nu wel zeker dat alles nog werkte: dat was het voordeel van mijn blunder. Op het moment zelf voelt het heel vervelend, maar later lach je erom en je hebt een mooi verhaal op feestjes. Blunders laten zien dat je menselijk bent en geven lucht. Voor de perfectionisten en faalangstigen geeft het hoop: niemand is perfect en je mag fouten maken. 

Column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Wim van der Wel en Rudi Bults.