Oudjes

Een tijdje geleden werd ik gevraagd om ‘iets’ te verzorgen voor een ouderenmiddag van de kerk. Wat dat ‘iets’ was, mocht ik zelf invullen. Best lastig, want wat vinden die ouderen dan leuk? De afgelopen keren hadden ze lezingen over bijbelse onderwerpen en de natuur gehad. Omdat ik daar niet zo goed in ben, besloot ik om een aantal van mijn columns voor te lezen en daarover in gesprek te gaan.

Die bewuste middag druppelden de mensen binnen: de meesten waren echt ruim op tijd.. Rollators werden geparkeerd, koffie en thee werden gedronken en er werd veel gekletst. Ik stelde me voor en vertelde dat ik 50 was. Ik voelde me lekker jong, vergeleken met de oudjes, waarvan de leeftijd varieerde van 70 tot bijna 100. Mijn columns had ik zo groot mogelijk uitgeprint, zodat ik mijn leesbril niet op hoefde te zetten. Maar na een paar zinnen ontkwam ik er niet meer aan: ik kon het zonder bril niet goed genoeg lezen. De eerste grap vloog door de lucht: “Wacht maar, er staat je nog veel meer te wachten dan alleen een leesbril!” 

Mijn columns waren al oudjes en sommigen kwamen hen nog bekend voor. Ik koos voor verschillende onderwerpen en was blij met de interactie die op gang kwam. We spraken bijvoorbeeld over Corona, de mondkapjes en de anderhalve meter afstand. Er kwamen persoonlijke verhalen over raamvisites die werden afgelegd bij pasgeboren (achter)kleinkinderen en quarantaine. Bij mijn brommerverhaal waarin we aangehouden werden voor het rijden zonder helm kwamen er mooie anekdotes. De streken die uitgehaald waren op solexen en opgevoerde brommers en de agent die zelfs zijn eigen vrouw had bekeurd werden gedeeld. Ik zag in de ‘oudjes’ weer tieners tevoorschijn komen. Natuurlijk werd er vroeger ook brood weggegooid door pubers! Ze hadden medelijden met de jongeren van nu, die elk moment digitaal gevolgd kunnen worden door ouders. De middag vloog voorbij. 

Een reminder voor mij: achter veel oudjes schuilen nog steeds de kwajongens en meiden uit hun jeugd. Deze nieuwe column lezen veel van hen waarschijnlijk ook: hierbij nogmaals bedankt voor jullie mooie verhalen en de fantastische middag!

Column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Wim van der Wel en Rudi Bults.