Zoetpruim

Ik ben er één geworden. Zo eentje waar ik altijd over zat te mopperen: van die oude mensen die het vroeger altijd beter vonden, die alle nieuwigheden maar niets vinden. Zo’n zuurpruim: dat ben ik.

Overal om mij heen zie ik mensen filmpjes maken met hun mobieltje. Ze maken opnames van concerten, optredens en gebeurtenissen. Daar erger ik me aan. Ik vind dat je dan niet geniet van het moment als je filmt. Het filmen van ongelukken begrijp ik ook helemaal niet. Waarom zou je dat doen? Bied liever je hulp aan! 

De reden dat ik hierover schrijf is iets wat me laatst ineens opviel. Ik ben namelijk naar het concert van Anouk geweest. Het was fantastisch! Ze zingt prachtig, en in het Ziggodome kwam het helemaal tot zijn recht. We hadden zitplaatsen en konden de hele zaal overzien. Bij een mooi klein liedje werd het bijna helemaal donker in de zaal. Van al die duizenden mensen waren er slechts twintig aan het filmen. Dat was bijzonder, want bij concerten wordt er juist vaak aan één stuk door gefilmd. Zo af en toe zag ik een flits van een mobiel. Opeens viel het kwartje: hier staan vooral vrouwen van mijn leeftijd. Zij genieten van de muziek, van het moment: net zoals ik. Wij filmen niet zoals de jeugd dat doet. Ik dacht: het voelt weer net zoals een concert van vroeger. Op dat moment sloeg de schrik me om het hart: ik ben er één geworden, een zuurpruim. Dat wil ik helemaal niet! Gelukkig ben ik ook een omdenker. Ik probeerde ook de positieve kanten van dat gefilm te bedenken. Dat lukte, want ook ik heb filmpjes die heel waardevol zijn, vooral die waarin ik mijn moeder nu zie. Mijn kinderen hebben die overigens gemaakt, want als ik film dan draai ik na een halve seconde mijn mobiel omdat ik denk dat je dan een beter overzicht heb. Al mijn filmpjes moet je dus overdwars bekijken. Zonder de mobiele filmers had ik trouwens ook mijn eigen liedjes die tijdens mijn show zong moeten missen. Ik had namelijk een ouderwetse filmcamera neergezet toen ik eenmalig optrad. Daar had ik wel van tevoren de batterij van moeten checken, wat ik vergeten was. Gelukkig hadden mensen een aantal liedjes gefilmd en naar mij toegestuurd. Zo, genoeg positieve kanten bedacht. Gerustgesteld kan ik nu verder met mijn leven. Ik stop met die zuurpruimerij en pluk de zoete vruchten van moderne dingen.

Column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Wim van der Wel en Rudi Bults.