Han Schukkert: ‘De overheid is onze grootste uitdaging’

- Door: Grietje Grendelman - Elk kwartaal neemt de redactie u mee naar het hart van de agrarische sector. Ontdek wat agrariërs bezighoudt, welke uitdagingen ze tegenkomen. Deze week het persoonlijke verhaal van Han Schukkert uit Sibculo.

Half augustus bezoeken we het familiebedrijf van Han Schukkert in Sibculo. Bij aankomst gaat het gesprek al snel over het maatregelenpakket ‘Weer ruimte voor boer, natuur en bouw’ dat het kabinet in juni presenteerde. De voorgestelde maatregelen hebben grote gevolgen voor de agrarische sector en komen ook op het erf van de familie Schukkert hard aan. Toch overheerst geen gevoel van bij de pakken neerzitten. De familie kijkt vooruit en zet samen de schouders eronder.

Dat past bij de manier waarop het bedrijf is opgebouwd. Land- en pluimveebedrijf Schukkert is een echt familiebedrijf, dat Herman en Jeanette Schukkert hebben opgebouwd. Inmiddels werken ook hun kinderen Han en Aniek, samen met hun partners, mee binnen de verschillende bedrijfstakken. Aniek en haar man Roy ten Peze richtten in 2015 samen met Herman de melkveetak op en zijn daarnaast verantwoordelijk voor het loonwerk. Han heeft de landbouw- en pluimveetak onder zijn hoede. Het bedrijf heeft drie vaste medewerkers en schakelt tijdens drukke periodes enkele ZZP’ers in.

Tijdens het gesprek blijkt dat de taakverdeling in de praktijk minder strak is dan op papier. Hoewel Han verantwoordelijk is voor de pluimveetak, ontfermen Herman en Jeanette zich dagelijks over de kippen. Eén ding is daarmee duidelijk: bij familie Schukkert draait het niet alleen om landbouw en ondernemerschap, maar vooral om samen de toekomst tegemoet gaan.

Het familiebedrijf Schukkert

Herman Schukkert heeft het bedrijf in 1981 aan de Kloosterdijk van de familie Smeenk overgenomen. In eerste instantie richtte hij zich op de akkerbouw. In 1988 kwam daar de pluimveetak bij. Inmiddels beschikt het bedrijf over twee kippenschuren, waarvan één voor uitloopkippen. “Vorig jaar is de gehele inventaris vervangen. Ook zouden we de stal vernieuwen, maar als je een stal afbreekt, heb je zo geen vergunning meer om een nieuwe te bouwen. Daarom hebben we besloten het bij de huidige situatie te houden. Dit gaat goed en verdere uitbreiding is op dit moment niet nodig”, vertelt Han.

Naast aardappelen, graan en bieten startte het bedrijf in 1992 met de lelieteelt. Deze tak, volledig op contractbasis, groeide uit tot circa 55 hectare. In 2017 kwam daar gladiolen bij waarvan nu een 20 hectare geteeld wordt. Sinds 2024 worden ook weer tulpen geteeld, op circa 5 tot 10 hectare.

Bij alle teelten staat een gezonde bodem en een goede gewasverzorging centraal. De werkzaamheden variëren van grondbewerking, planten en beregenen tot gewasbescherming en oogst. Na het rooien worden de bloembollen gespoeld en in kuub kisten naar de verwerker of contractteler vervoerd.

Positief over Bollenteeltconvenant

“De lelieteelt is het ‘boeh’-gewas voor de samenleving. Mensen zien dat lelies regelmatig worden bespoten en daardoor is de lelie het boegbeeld geworden van het gebruik van chemische middelen. Dat roep negativiteit op in de maatschappij. De uitzending van Zembla in 2014 heeft hier grotendeels aan bijgedragen.”

Over het Bollenteeltconvenant Hardenberg is Han positief. “Met dit bollenteeltconvenant is 90 procent van de problemen aangepakt. Het zijn vaak mensen die later in het gebied zijn komen wonen die er problemen mee hebben. En het opvallende is dat het vooral om de lelies gaat. Als ik de tulpen om 7.00 uur ’s ochtends bespuit, is er geen probleem. Zodra ik het land heb verlaten, worden er foto’s gemaakt”, vertelt Han.

Passie voor het boerenleven

Wat maakt een familiebedrijf volgens Han Schukkert zo bijzonder? “In een familiebedrijf groei je erin. Je wordt vanaf jongs af aan bij de boerderij betrokken. De passie voor het ‘boerenleven’ is mij door mijn ouders bijgebracht. Het is heel arbeidsintensief, maar als je in dit boerenleven zit, weet je niet hoeveel uren je maakt, totdat je medewerkers per uur gaat betalen”, lacht Han. Voor Han is boeren vooral een manier van leven. “Het voelt ook niet altijd als werk. Je doet gewoon je ding en hebt niet in de gaten hoeveel uren je maakt. Het werk is gewoon prachtig.”

Ontwikkelingen in de politiek

Tegelijkertijd maakt hij zich zorgen over de ontwikkelingen in de politiek. “Eerst was het een ver-van-mijn-bed-show, maar nu merk je dat er binnen jouw eigen generatie nog van alles afgebroken kan worden. Dat is wat zorgen maakt. Ik vind het ernstig en ik vind er heel veel van.” Toch helpt het dagelijkse werk hem om de zorgen los te laten. “Zodra ik weer aan het werk ben met de ‘kop aan de grond’, ben ik alles weer kwijt. En zolang dat nog lukt, is het prima.” Juist het familiebedrijf geeft hem daarbij kracht. “Ik denk dat het komt doordat wij een familiebedrijf zijn. We halen de kracht uit elkaar en we kunnen alles tegen elkaar zeggen.”

Op de vraag wat de grootste uitdaging is voor het familiebedrijf, antwoordt Han: “De overheid. Ja, ik blijf hierop terugkomen. Ik maak me zorgen over het politieke ‘wensdenken’. Ik hoop dat mijn eigen kinderen in het familiebedrijf kunnen groeien, als zij dat willen. Ik denk dat dat ook kan, maar dan moet de wereld wel van die ‘roze wolk’ afkomen. Natuurlijk hebben we ook te maken met de normale uitdagingen, zoals het weer, waar we als bedrijf van afhankelijk zijn. Soms zijn er goede jaren en soms zijn de resultaten minder. Dat hoort bij het ondernemerschap; daar moet je tegen kunnen. Dáár zit de uitdaging. Maar wanneer de regels tijdens het ‘spel’ veranderen, worden bepaalde investeringen uitgesteld of niet gedaan, omdat je bang bent dat er straks opnieuw andere regels komen. Dat vormt een grote opgave voor de toekomst.”

Geen gemiddelde dag

Op de vraag hoe een gemiddelde dag eruitziet, antwoordt Han dat die eigenlijk niet bestaat. “We hebben een heel divers bedrijf, waardoor elke dag anders is. Het weer kan veel invloed hebben en ervoor zorgen dat je andere beslissingen moet nemen dan verwacht. Juist die afwisseling maakt het werk leuk. We moeten snel schakelen en inspelen op onverwachte situaties. Onze teelten sluiten het hele jaar op elkaar aan, waardoor er altijd werk is. Vooral oktober en november zijn intensief. Tijdens de oogst werken we wel tachtig uur per week.”

Begrip van de maatschappij

Als agrariër zou Han graag meer begrip vanuit de maatschappij zien. Volgens hem begint dat met ‘met elkaar in gesprek gaan’. “Mensen zouden eerst vragen moeten stellen en nadenken voordat ze iets zeggen. Vraag een agrariër waarom hij iets doet. Ook wij kunnen meedenken en rekening houden met anderen.” Hij merkt dat mensen zich vaak laten beïnvloeden door de media. “Toon begrip en twijfel je ergens over, stel dan vooral vragen. Schuw het gesprek niet en neem niet direct een standpunt in.”

Over de toekomst van het bedrijf blijft Han positief. “Ik heb drie kinderen, ze zijn nog te jong om over overname na te denken. Ik probeer ze enthousiast te maken.” Terugkijkend zou hij zijn keuzes niet anders maken: “Natuurlijk heb je dingen die je achteraf wel wilt terugdraaien. Maar de keuze om dit bedrijf over te nemen en hoe we het nu doen, zou ik echt niet anders willen. Met je ouders werken is het mooiste wat er is.”

Ondoordachte maatregelen

Wat het maatregelenpakket ‘Weer ruimte voor boer, natuur en bouw’ voor het familiebedrijf gaat betekenen, is moeilijk te zeggen. Wel verwacht Han dat de CO₂-reductie grote gevolgen heeft. “De eerste klap zal waarschijnlijk bij de veehouderij vallen, maar ook het gebruik van chemische middelen in de akkerbouw wordt kritisch bekeken. Ik maak mij vooral zorgen over de snelheid waarmee de beslissingen nu worden genomen en dat er daardoor mogelijk ondoordachte maatregelen worden doorgedrukt. In paniek worden soms vreemde beslissingen genomen.”

Een prachtig beroep

Na afloop van het interview lijken de zorgen even naar de achtergrond te verdwijnen. Lopend op het erf vertelt Han vol enthousiasme over de bijzondere machines, het pluimvee en het vee. Zijn passie voor het ‘boerenvak’ is duidelijk voelbaar. “Het is gewoon een prachtig beroep. Er is niets wat ik niet mooi vind aan het beroep. Je werkt met mensen om je heen en door de teelt heb ik veel contacten. Ik zou geen dag anders willen.” Ondanks alle onzekerheden die op de agrarische sector afkomen, blijft één ding duidelijk: de liefde voor het vak en het familiebedrijf staat bij Han voorop.