Ouders overleden Lieke strijden tegen stille moordenaar: sepsis

- Door: Grietje Grendelman- Op 4 januari 2026 om 15.59 uur staat het leven van de ouders van Lieke voorgoed stil. Wat enkele dagen eerder, op oudejaarsdag, begon met ogenschijnlijk onschuldige griep, veranderde in een nachtmerrie die geen ouder zich kan voorstellen. Lieke overlijdt aan de gevolgen van sepsis, een ziekte die zich razendsnel kan ontwikkelen en waarvan het beginmoment vaak moeilijk te herkennen is en veel op griep lijkt. Met hun verhaal willen de ouders Meran en Joëlle nu één ding duidelijk maken: dit mag nooit meer gebeuren. Daarom hebben zij de stichting voor Lieke opgericht.

“Na het overlijden van Lieke op 4 januari, kwam er op 5 januari een oerinstinct bij mij naar boven om andere mensen hiervoor te waarschuwen. Dit gun je niemand, dit moet verteld worden. Ik doe dit niet om zelf in de picture te staan, maar om andere ouders te behoeden. Want dit kan letterlijk iedereen gebeuren”, laat Meran weten.

Vier keer bezoek aan huisarts

Het is oudejaarsdag, 31 december 2025, wanneer Lieke ziek wordt. In eerste instantie lijkt het om een gewone griep te gaan, vertelt Meran. Op 1 januari is er echter nog geen verbetering; de koorts loopt verder op. Voor het eerst gaan ze naar de huisartsenpost. Daar denkt de kinderarts aan een virus, maar de huisarts heeft een onderbuikgevoel en vermoedt een blaasontsteking. Dat spoor wordt gevolgd en Lieke krijgt antibiotica. Binnen 48 uur zou er verbetering moeten optreden. Op donderdag 2 januari is de situatie nog niet veranderd en brengen ze opnieuw een bezoek aan de huisarts in Coevorden. Omdat de 48 uur nog niet verstreken zijn, krijgen ze het advies om nog even af te wachten en de antibiotica de tijd te geven om te werken. In de nacht van 3 januari gaan ze opnieuw naar de huisartsenpost. Dit keer luidt de conclusie dat het toch om een virus gaat. Lieke zou oververmoeid zijn en het advies is om haar steeds kleine beetjes vocht te geven. De ochtend van 4 januari lijkt er een lichte verbetering zichtbaar. Maar in de middag, tijdens een telefoongesprek met de huisartsenpost, verandert de ademhaling van Lieke plotseling. Joelle gaat samen met haar moeder direct naar het ziekenhuis. Vanaf dat moment gaat alles in een stroomversnelling en al snel blijkt hoe ernstig de situatie is.

“Binnen twee uur was ze er niet meer”

“Ik werd gebeld dat het helemaal mis was en ben direct naar het ziekenhuis gereden”, vertelt Meran. “Onderweg dacht ik nog: hoe erg het ook is, het komt wel goed. Ze is nu in goede handen”. Dat gevoel slaat echter binnen een half uur volledig om. Er wordt een helikopter met artsen uit Groningen opgeroepen en de artsen in Hardenberg dragen de zorg over. “We moesten vertrouwen houden. Lieke werd gereanimeerd, maar haar hartslag moest stabiel zijn om haar te kunnen vervoeren. Dat lukt niet. Lieke overlijdt. We waren nog maar twee uur in het ziekenhuis en toen was ze er al niet meer”, vertelt Meran.

“In de volksmond bloedvergiftiging”

Wat is sepsis? Sepsis, in de volksmond bloedvergiftiging, is een levensbedreigende toestand waarbij het afweersysteem overmatig reageert op een infectie, wat leidt tot schade aan eigen weefsels en organen. Dit kan ontstaan door bacteriën, virussen of schimmels bij bijvoorbeeld een long- of blaasontsteking. Snel ingrijpen is essentieel om orgaan falen te voorkomen. Bij Lieke ging het om een bacteriële blaasontsteking. Maar de bacterie was resistent tegen de antibiotica. En dat was pure pech. Normaal heeft een kind dit niet, of je moet al heel veel antibiotica hebben gehad”., laat Meran weten.

Bewustwording van gevaren van sepsis

Meran, Joëlle en zusje Lauren moeten nu verder zonder Lieke. Om anderen datzelfde verdriet te besparen, richtten zij de stichting ‘Voor Lieke’ op. Met deze stichting willen zij de bewustwording van de gevaren van sepsis vergroten, zowel bij ouders als bij medisch personeel. “Volgens Stichting Sepsis overlijden jaarlijks 65.000 mensen aan sepsis, en het is de belangrijkste doodsoorzaak bij kinderen onder vijf jaar. Toch ontbreken bijvoorbeeld folders bij verloskundige praktijken. In landen als Engeland en Zweden wordt hier veel meer aandacht aan besteed met campagnes. Mijn boodschap aan ouders is: laat je gevoel spreken. Als je denkt dat er iets niet klopt, durf dan vragen te stellen en tegen artsen in te gaan. Ook de medische wereld kan ernaast zitten. Vraag gewoon: ‘kan het sepsis zijn?’”

“Blij en opgewekt”

“Lieke herinneren we als een verschrikkelijk blij en opgewekt meisje, wat van zingen houdt en ‘gekke bekken’ trekken en grapjes maken, en van heel veel lachen”, laat Meran weten. “We waren een intens gelukkig gezin en hopen dat we dit met z’n drieën ook weer te worden. We hebben het zo leuk met zijn vieren gehad”.

Het verlies van Lieke laat een onuitwisbare leegte achter, maar door hun inzet proberen Meran en Joëlle van dit verdriet iets betekenisvols te maken. Met stichting ‘Voor Lieke’ willen zij niet alleen haar herinnering levend houden, maar ook anderen beschermen tegen hetzelfde onbeschrijfelijke verlies. “Er is nog zoveel winst te behalen. Als we met onze boodschap ook maar één kind kunnen redden, dan voelt het voor ons alsof Lieke niet voor niets is overleden. Het verlies van Lieke is ondraaglijk en onmenselijk, dat wens je niemand toe, zelfs je ergste vijand niet. Tegelijkertijd zien we hoe haar naam nu al onder mensen rondgaat en hoeveel dat nog kan groeien. Dat maakt ons trots op wat Lieke nu al teweegbrengt”. Voor informatie en een eventuele donatie kunt u terecht op www.voorlieke.nl