Trumpy

Gewoon zomaar een donderdagavond rond etenstijd: we zitten ouderwets met het complete gezin aan tafel. Terwijl er gesteggeld wordt om het grootste stuk vlees hebben we het over wat ons bezighoudt. We springen van de hak op de tak over van alles en nog wat. Zo hier en daar wordt er een grap gemaakt en wordt er weer iemand ‘op zijn plek gezet.’ Ons puppy ligt erbij en hoort het aan.

Onze kinderen hebben allemaal hun eigen karakter, ideeën en opvattingen. Vaak staan deze lijnrecht tegenover elkaar. Regelmatig hoor ik: “Dat doe je toch niet?” of “Hoe kun je daar nu achter staan?”

Als ik daarna even zit vraag ik me af of Donald Trump deze opmerkingen ook weleens krijgt. Ik ben bang van niet. Met stijgende verbazing zie ik de meest bizarre decreten en acties van hem voorbijkomen. Ik kan er met mijn hoofd niet bij.  Hoe kan het dat één man zoveel macht heeft? Wie zet hém eens met de beide voeten op de grond? Heeft hij ooit vrienden gehad die hem op zijn plek hebben gezet? Zou één van zijn drie vrouwen hem weleens door elkaar gerammeld hebben om hem duidelijk te maken dat niet alles om hem draait? Wat vinden zijn kinderen van zijn acties? Ik denk dat hij prima slaapt ’s nachts. Hij lag vast niet wakker van de 60 gewonden en 5 doden die hij op zijn geweten heeft doordat hij opriep tot de bestorming van het Capitool destijds. Die daders heeft hij al vrijgelaten. Hij is inmiddels zelf veroordeeld voor financiële kwesties en ongewenste intimiteiten. En zelfs met díe wetenschap is hij gekozen. 

Hij is één van de weinige presidenten die geen huisdier heeft. Volgens mij ligt daar een kans. Hij mist vast een ‘zorg-gen’. Voor zijn kinderen hoefde hij niet te zorgen, want die hadden een moeder. Als je nooit voor iemand hoeft te zorgen ontwikkel je geen empathie en kun je altijd alleen bezig zijn met jezelf. 

Geef die man een puppy! Eentje die nog niet zindelijk is en met een hoog aaibaarheidsgehalte. Misschien wakkert er iets aan en wordt er ergens in zijn brein het ‘empathie-luikje’ geopend. Hij mag hem overal mee naartoe nemen: naar Poetin, zijn vriend Elon Musk en naar Groenland, met als voorwaarde dat hij er zelf verantwoordelijk voor is. Dag en nacht.Hij mag hem zelfs Trumpy noemen.

Gewoon een donderdagavond. Maar het wordt steeds gekker in de wereld en dat allemaal door één man. Mijn koffie is op en ik aai onze puppy. Meer heb ik nu niet nodig. Ik gun iedereen zo’n puppy en gun Trump het een beetje extra...