Nieuw talenten orkest

Terug van mijn vakantie in oktober kwam een zwager van mij op bezoek met een mooie folder over een project dat harmonie Cresendo-KNA ging organiseren. Een orkest oprichten met volwassenen die met de gedachten spelen om zelf muziek te willen maken maar daarin niet de stap durven te nemen. Nu hoorde ik niet bij die doelgroep maar toch werd er een soort van zaadje gepland. En toen hij een aantal weken later melde dat er al veel aanmeldingen waren heb ik ook de stoute schoenen aangetrokken.

Van huis uit heb ik wel muziek meegekregen. Mijn opa was zelfs één van de oprichters van muziekvereniging Beatrix in Bergentheim en was ook jaren dirigent. Veel van mijn oudere patiënten die muziek speelden in Bergentheim hadden muziek les van hem gehad. Het was de gewoonte binnen onze familie dat je op 10-jarige leeftijd een instrument ging leren bespelen. Ik heb dat ook gedaan, maar dat was zeker geen succes. Ik speelde liever met mijn vriendjes op straat en na een aantal maanden werd door mijn vader, zelf baritonspeler, besloten dat ik maar beter kon stoppen. Dit tot groot verdriet van mijn jongere broer Jan, want hij speelde meer op mijn trompet dan ik. Dat laatste is overigens helemaal goed gekomen, met conservatorium diploma en muziek carrière aan toe.

Nu zit ik, ruim 55 jaar later, toch op de muziek zoals dat heette bij ons thuis. Ik heb in navolging van mijn vader ook voor de bariton gekozen en nadat ik de techniek vond om geluid uit zo’n instrument te krijgen ben ik het nu wel heel erg leuk gaan vinden. De wekelijkse repetities zijn prachtig. Samen met een aantal muzikanten van de vereniging, per soort instrument zit er eentje die het wel kan, hebben we er inmiddels 8 repetities opzitten. Ik vind het heel erg mooi om te doen, maar ik kan er nog niks van. Elke dag, dat kan ik me als gepensioneerde man veroorloven, oefen ik trouw twee keer een kwartier. Onze hond vertrok in het begin nog naar buiten maar blijft nu in de woonkamer liggen. En Rianne trok de deur naar de keuken nog wel eens dicht maar dat gebeurt ook steeds minder, dus ergens zal er toch wel een soort van muziek ontstaan. 

Op 22 februari hebben we een echt concert in de Binder in Gramsbergen. En daarna, ja ik vind het wel zo mooi dat ik voorlopig nog niet uitgespeeld ben.