Voor nu en voor de toekomst!

Vorige week was het Zeven Linden College op bezoek in het gemeentehuis. Ze stelden de politieke partijen scherpe vragen over armoede, woningnood, energie en (mentale) gezondheid. Ik ben nu zo’n 6 jaar raadslid en iedere keer kijk ik uit naar het bezoek van deze school. Omdat het altijd mooie gesprekken oplevert door de vragen die gesteld worden. Doen we inderdaad wel genoeg voor de jeugd? Of beter; doen we wel genoeg voor de toekomst? 

En misschien is het voor de volgende keer wel een goed plan om het om te draaien. Dat wij als politiek niet meer vragen beantwoorden maar dat wij aan de jongeren vragen wat we moeten doen. Want volgens mij kan de Hardenbergse politiek wel een advies gebruiken. 

De afgelopen weken hebben we ons beziggehouden met de perspectiefnota. Kort samengevat staat er in die nota de ambities voor de komende jaren en welke keuzes we maken voor de volgende begrotingen. Maar eigenlijk worden er niet echt keuzes gemaakt. Er staan een paar grote plannen in maar de budgetten zijn vooral omgeven door mist. En als de coalitie dan ook nog de aangegeven financiële richting uit het plan haalt. Ja, wat blijft er dan eigenlijk nog over? 

Voor ons was dit het moment om een streep te trekken. We zien veel te weinig ambitie op bestaanszekerheid. Hoe zorgen we ervoor dat iedereen mee kan blijven doen? Op duurzaamheid zat er ook niks in de plannen. Als samenwerkende partijen GroenLinks en PvdA hebben we suggesties gedaan. Zoals eindelijk een keer echt regelluwe minimaregelingen, schoolzwemmen terug, meer groen in de wijken en meer natuur. Het zat er allemaal niet in, we gaan een beetje door wat we doen en we schuiven de echte keuzes wat door. Niet met onze steun; wij stemden net als D66 tegen. 

Alle plannen die komen zullen we aan onze groene en rode waarden, ambities en dromen toetsen. Wat volgens mij is de politiek daar wel aan toe. Een duidelijke lijn en niet meewaaien met de waan van de dag. Ook mijn eigen partij gaat daar wel eens in mee. Met de rechtse koers die Nederland gaat varen is het de opdracht om daar niet aan toe te geven. Juist nu staan we voor ons linkse en groene verhaal. Voor gelijkheid, klimaatrechtvaardigheid en bestaanszekerheid. Niet alleen voor vandaag en morgen maar ook voor de toekomst. 

Het brengt me terug naar het Zeven Linden; wat zou er gebeuren als we hun een eigen perspectiefnota zouden laten maken? Met wat zij belangrijk vinden. Komt dat dan overeen met wat wij bespreken of is het een wereld van verschil? 

Romano Boshove

GroenLinks