Af en toe dat duwtje in de rug, een spiegel voorhouden en een luisterend oor

In deze rubriek is  Carmen de Meijer, ambulant begeleider bij RIBW Overijssel aan het woord 

Bijna een jaar geleden kwam ik voor het eerst bij je thuis; een mooie woning ergens in het buitengebied in Overijssel. Je was een beetje gespannen zei je, terwijl je me met trillende handen een kop koffie met een vleugje kaneel voorzette.

Zo’n eerste kennismaking met hulpverlening, en dan ook nog bij jou thuis, kan ook ontzettend spannend zijn. Ik besloot eerst maar eens iets over mezelf te vertellen. Ik ben Carmen, 36 jaar, woon in Enschede. Getrouwd met Mark en moeder van een puber die, af en toe, luistert naar de naam Tess. Mijn (flauwe) grapje ontging je niet en brak direct het ijs. Het creëerde voor jou een opening om te vertellen over je eigen pubers en de jonge kinderen waarmee je werkte.

 

Na een half uurtje kletsen vroeg ik je waar ik je mee kon ondersteunen. Je vertelde me dat je al langere tijd veel alcohol dronk. Je was zeker geen alcoholist want overdag functioneerde je prima en pas ‘s avonds, als je eenzaam en aan het piekeren was, begon je met drinken. Je wist wel dat je hulp nodig had om te kunnen stoppen, maar dat deed je dan morgen wel. Maar na elke morgen kwam er weer een nieuwe morgen. Tot die dag dat je onder invloed van alcohol achter het stuur stapte, een bocht mistte én met je auto op de kop in de sloot belandde. Gelukkig had je niemand aangereden en was je zelf niet gewond geraakt. De politieagenten die ter plaatse kwamen lieten je een blaastest doen. Je had veel meer dan het maximaal toegestane alcoholpromillage in je bloed.

 

‘En nu ben ik dus toch een alcoholist’ eindigde je je verhaal zichtbaar emotioneel en vol schaamte. Je liet het er niet bij zitten. Je meldde je aan bij de gemeente voor ambulante ondersteuning en ging een traject aan binnen de verslavingszorg om van je alcoholverslaving af te komen. Je verslaving kwam voort uit de noodzaak om negatieve emoties en gedachten te dempen. Oude trauma’s moest je onder ogen komen en gaan verwerken. Je bent door een ongelooflijk zware periode gegaan. Daarbovenop kreeg je te maken met veroordelende mensen. In de buurtsupermarkt, op je werk, de telefoniste bij het CBR. En wat vond je het ontzettend moeilijk om die contacten aan te blijven gaan, maar je deed het wel! Af en toe een duwtje in de rug, een spiegel voorhouden en een luisterend oor waren voldoende om jou jezelf terug te laten vinden zodat jij weer kon worden wie je bent; een lieve moeder, behulpzame buurvrouw, een fijne collega... en de beste versie van jezelf!

Deze column is geschreven door Carmen de Meijer, ambulant begeleider bij RIBW Overijssel

Heb jij, of iemand die je kent, ondersteuning nodig? Kijk dan eens op www.ribwoverijssel.nl. 

Lijkt het je ook mooi om net zoals Carmen als ambulant begeleider aan de slag te gaan? Neem dan eens een kijkje op onze website www.werkenbij.ribwoverijssel.nl. 

Deze rubriek wordt mogelijk gemaakt door Saxenburgh Medisch Centrum, Baalderborg Groep, RIBW Overijssel en Evenmens zorg voor elkaar. Volgende week Saxenburgh Medisch Centrum.