Omleiding

Ik rijd naar mijn zoon en zie grote gele borden opdoemen. Dreigende tekst, die en die straat is afgezet, omleiding via een of andere kade. Ik reageer niet maar inwendig begin ik al te mopperen. Alsof ik de naam weet van elke straat waarover ik rijd. Hoe kan ik nu weten of ik die omleiding moet volgen of niet. Even later sta ik voor een afzetting. Ik grom wat verwensingen richting het dwaallicht dat dit soort borden laat plaatsen en ook nog denkt dat hij mij daarmee helpt. 

Dat deed me terugdenken aan mijn schoonouders, destijds al ver in de tachtig die ooit op mijn verjaardag in de zomer rijkelijk laat aankwamen. Mijn schoonmoeder, normaal netjes op haar kleren, had een grote zwarte veeg op haar prachtige witte rok. Schoonpa zag er verhit uit. Er was een omleiding sputterde hij. Komend vanaf Coevorden was bij Hardenberg de N34 afgesloten. En toen, informeerde ik? Stonden er geen borden? “Doar doe ik niks op uut”, zei mijn schoonpa resoluut. Hoe wel dan? Nou ma uit de auto, hekken aan de kant geschoven, dwars door stof en puin en gaten zijn we erlangs gekomen, maar dat is toch geen manier om zomaar een weg af te sluiten? “Aan het eind heeft ma de hekken er wel weer neergezet hoor”, zei hij geruststellend. We hebben er nog lang om gelachen maar de familie besloot vanaf dat moment dat ze niet meer onbegeleid de afstand naar ons huis zouden gaan afleggen. 

Mijn schoonouders hadden nooit een kaart in de auto, hadden geen navigatie en waren zeker in die tijd al niet meer exemplarisch voor de gemiddelde automobilist. Maar toch, afgelopen jaar. Onze hoofdweg in Westerhaar was maanden (in delen) afgesloten. Het gevolg; Familie en vrienden die bij ons op de borrel wilden kwamen vanuit alle richtingen naar ons toe. Als ze van de N36 de oprit opkwamen stond er een groot bord dat de hoofdweg was afgesloten, vanaf die straat naar die straat??, maar geen enkel lief familielid had enig benul waar dit over ging, laat staan dat ze begrepen dat deze info cruciaal was om onze stee te bereiken. Eentje ging zelfs terug naar de N36 om vervolgens in Vriezenveen de afrit te nemen om ons huis via die kant, overigens succesvol, te benaderen. Ik ben geen verkeersdeskundige, maar ik zou zeggen dat omleidingen beter gecommuniceerd kunnen worden.

Column Op het Twente’randje’ wordt verzorgd door Erik Schutmaat, Anneke Beukers en Petro Alferink.