Chips

Kent u dat ook, dat je mensen tegen komt die je niet kent en waar een klik mee ontstaat. Dat heb ik wel en zo ook vorig najaar toen wij ons cadeau van de kinderen gingen verzilveren. Een wildmaaltijd met daar aan voorafgaand een wandeling over de Veluwe met uitleg over wild. Een jager die ons begeleide vertelde een goed verhaal over wildbeheer. Ik ben een carnivoor en ik eet met mate ook graag een goed stuk vlees. Ook wild staat soms op mijn menu, gewoon omdat het lekker is. 

We waren mooi op tijd en toen we aankwamen zaten er twee andere stellen die ons uitnodigden om bij hen aan te sluiten. Na het kletsen over koetjes en kalfjes werden we meegenomen voor onze wandeling door de prachtige bossen rondom Apeldoorn en onze gesprekken zetten zich voort toen we nadien aan tafel lekker aten en daarnaast dronken van lekkere bijpassende wijn. Wij hoorden van een van de beide mannen dat hij werkzaam was bij ASML. Dat is het meest toonaangevende bedrijf in Nederland op dit moment en waarschijnlijk hebben jullie er allemaal wel mee te maken. Elk mens gebruikt tegenwoordig chips ook al ben je jezelf er niet van bewust. Of het nu je betaalkaart, telefoon of tv is, overal zitten deze chips ingebouwd. ASML is veruit het grootste beursgenoteerde bedrijf in Nederland. Dit bedrijf maakt machines die deze chips maakt. 90% van alle chips komen uit hun machines. Het was dan ook verrassend mooi dat we aan het eind van de avond werden uitgenodigd om eens een rondleiding door het bedrijf te krijgen. Vaak zijn dit soort uitnodigingen een moment van enthousiasme waar niks van komt maar hij hield zijn woord en afgelopen juni zijn we naar Veldhoven gereden en heb ik me mogen verbazen over dit geweldige bedrijf. De productie van de chips-machines die bij mij elk voorstellingsvermogen te boven gaan, die details ga ik u besparen maar ook de efficiëntie van werken is indrukwekkend. Naast heel veel Nederlanders werken er ook duizenden buitenlanders. En die mensen brengen ook hun eigen cultuur met zich mee, waaronder hun eetgewoontes. Dus zijn er verschillende restaurants in het bedrijf waar mensen kunnen eten. Ze noemen dit de campus waar allerlei nationaliteiten samen met elkaar doorbrengen. Er wordt prima samen gewerkt maar ook samen geleefd. Wat mij daar zo in trof was dat het dus echt wel mogelijk is dat mensen uit verschillende culturen kunnen samenleven en ook kunnen samenwerken. Daar kunnen overheden nog veel van leren.