Landbouwzomer

Nu we acht maanden van het jaar achter de rug hebben, springen er dit jaar op agrarisch gebied twee dingen uit: de droogte en de politiek. De droogte daar kun je tegen beregenen als het mag en lost zichzelf nog altijd weer op. De politiek is een enorm moeilijk verhaal. We hebben stemrecht, maar dat brengt ons momenteel toch tot een ongelukkig kabinet.

De droogte was voor ons bedrijf tot aan juli nog niet opbrengst dervend. We hebben in februari en maart al de eerste bemesting gedaan. Ook met zaaien van mais en grasland was er geen enkele belemmering van nattigheid. De koeien konden vroeg in het jaar al de wei in en in april, mei en juni hebben we een goede snede gras geoogst. Toen sloeg echter de droogte toe. We beregenen niet, dus de groei werd minder. Het kruidenrijke grasland bleef het beste groeien en hiervan konden we de koeien de hele droge periode voeden. Vanaf half augustus regende het weer met regelmaat en kwamen alle meststoffen in werking, zodat een deel van de droogteschade weer werd goedgemaakt. Deze week hebben we de vijfde snede gras geoogst en hopelijk blijven we nu tot december doorgaan met oogsten en weiden.

Dan die overheid die zijn best lijkt te doen om maar zo veel mogelijk vee in ons land te laten verdwijnen. Een stikstofnorm die vele malen strenger is dan in andere landen. Miljarden voor opkoop vee en grond om aan een papieren werkelijkheid van Brussel te voldoen. Voedsel moet maar komen uit een land waar niet zo op stikstof en CO2 wordt gelet. Ik heb zelf de landbouw in 50 jaar zien veranderen van keuterboeren naar het vakmanschap van nu. Veel efficiënter, schoner en nog constant in ontwikkeling. Waarom niet zo door verbeteren en volgens het natuurlijke verloop wat minderen. Er zullen vanzelf wel bedrijven stoppen. Moet een boer ineens 20% minder dieren houden, dan worden de opbrengsten minder. De vaste lasten blijven hetzelfde en dan leidt dit vaak tot financieringsproblemen.

Wim Scholman

Melkveehouder in Balkbrug