Noaberschap

Het laatste weekend van juni is het altijd feest bij ons in het dorp: het is Sproeifeest! Vier dagen lang allerlei activiteiten en gezelligheid in een grote tent ergens op een weiland. Een lang weekend vol met voor eenieder wat wils, zoals bingo, braderie, bands, bier en buffelen in een buurtcompetitiespel. Eén groot feest voor het hele dorp. Een eindeloze hoeveelheid vrijwilligers is er druk mee. Oudbewoners komen ervoor terug en nieuwkomers storten zich voor het eerst in het feestgedruis. Allemaal samen op een veld in juni, dat is wat ons dorp ons dorp maakt.
Het laatste weekend van juni heeft dit jaar een extra lading. Op 26 juni komt de minister van landbouw met zijn lang verwachtte stikstofbrief. Al sinds 2019 is er op het platteland grote onzekerheid over hoe nu verder te boeren. Welke maatregelen komen er nu om te zorgen dat de hoeveelheid stikstof aanzienlijk wordt verminderd? Wordt het minder vee en hoeveel dan? En hoe lang hebben wij boeren dan om ons op de nieuwe situatie aan te passen? En gaat ons dat lukken? Kunnen we blijven boeren? En hoe dan?
In mijn mailbox ontvang ik verzoeken voor sponsoring en het rooster voor de vrijwilligers voor het Sproeifeest. En mails van de LTO en andere boerenclubs om mij, samen met mijn collega’s, alvast voor te bereiden op de komst van die brief met uitleg over de inzet en steun en verwijzingen naar hulp.
Het laatste weekend van juni is een feestelijk én een spannend weekend. Of de band goed is, of mijn kaart bingo laat zien en of de stikstofmaatregelen meevallen of niet: mijn mailbox laat zien dat we samen op het veld staan. In de tent én op het erf. Dat is noaberschap. De basis ervoor ligt in het samen leven en beleven. Gewoon in de dagelijkse dingen en de zaken die we samen organiseren. Het resultaat is omzien naar elkaar. Daar zijn we goed in hier in de buurt. Gelukkig maar. Op naar een mooi Sproeifeestweekend!

Antje Kingma

Boerenlogement “Boerhoes”