Markant dus in de krant (Dirk Schoenmaker)

De redactie van Weekblad de Toren van Twenterand is deze maand op bezoek bij Dirk Schoenmaker, eigenaar van Schoenmaker dier benodigdheden in Vriezenveen. Als je bij Schoenmaker dier benodigdheden binnenkomt lijkt het of de tijd heeft stil gestaan. Een winkel geheel gevuld met houten schappen met allerlei diervoeders, prijskaartjes met de pen of stift geschreven, ouderwetse blikken vol met voeders en in het midden van de winkel een houtkachel met een bankje.

“Zeg maar niets. Ik vind de nieuwe technieken niets”, vertelt Dirk Schoenmaker. We kijken naar een papieren kaart met allerlei telefoonnummers. “Alles moet hier voor iedereen te vinden zijn. Ik ben niet van de veranderingen”, vertelt Dirk lachend.

In het jaar 1923 begon de opa van Dirk schoenmaker, Egbert, een smederij aan het Westeinde nummer 26. Deze smederij staat er nog steeds. In 1954 werd de winkel Schoenmaker dierbenodigdheden aan de Almeloseweg 2 gebouwd. In het jaar 1965 overleed vader en opa in hetzelfde jaar. “Vroeger was het een winkel met potten en pannen en wasmachines. Zo het vroeger was in het dorp. We hadden haarden en kachels. Maar in 1965 bleef mijn moeder achter met vier kinderen. In 1972, ik was toen zestien jaar, ben ik begonnen met diervoerders. IJzerwaren en gereedschappen verdwenen langzaam uit de winkel”, vertelt Dirk.

Vertrouwen

“Al die tijd is er niets veranderd in de winkel. Ik heb de stelling gekocht voor 1000 gulden, tweedehands. Deze stellingen zijn wel veranderd van plek, maar het zijn nog altijd dezelfde stellingen. Ook de toonbank is al die tijd hetzelfde gebleven. Soms komen hier mensen binnen en die vragen kunnen we scannen? Dan zeg ik altijd dat zal niet meevallen. Iedereen vertelt hier zelf wat ze moeten betallen. Dat is voor mij de normaalste zaak van de wereld. Ik ga ervan uit dat niemand mij belazerd. Als je mensen vertrouwen geeft, krijg je dit ook terug”.

De kinderen in de buurt

Naast diervoerders zijn er in de winkel twee poezen Harry en Flip. Kinderen uit Vriezenveen, maar ook kinderen die ver buiten Vriezenveen wonen, komen speciaal naar de dierenzaak om deze poezen te aaien. Zelfs op zondag staan de kinderen voor het hek met de vraag of ze de poezen mogen aaien”. In de winkel bevindt zich ook een konijn Mina. Dit konijn vinden de kinderen ook prachtig.

Kent iedereen

In de omgeving kent iedereen Dirk. “Klanten komen hier van generatie op generatie. Ik heb ook altijd wat te praten met de mensen. Dit komt omdat hoe ouder je wordt hoe meer je elkaar te vertellen hebt. De meeste mensen komen hier al jaren. Ik ken soms vijf generaties van families We praten over vroeger. We zijn vaak een luisterend oor voor iedereen. Iedereen is voor mij gelijk. Vroeger zei ik altijd ‘ik heb meer aan alle patiënten dan aan één arts”, vertelt Dirk lachend.

In 1980 trouwde Dirk met Tinie, samen runnen ze de winkel. Ze hebben zes parttimers in dienst. Jongeren die als bijbaantje werken bij Dirk. “Al die jaren zijn er al heel veel jongeren geweest. Ze blijven gemiddeld 5 jaar”. Dit doet Dirk denken aan de tijd dat hij corona had. Hij wilde de winkel niet sluiten. “Dit was in al die jaren namelijk nog nooit gebeurt. Ik kreeg hulp van oud-personeelsleden. Drie manuele therapeuten. Ze namen vrij en waren er voor ons met pannetjes met eten etc. Zij hebben mij geholpen door met elkaar de dagdelen op te vullen. En helemaal voor niets. Dit was geweldig”.

Tot slot vertelt Dirk het volgende: “We zijn allebei 65 jaar, maar we stoppen nog niet. Want dan mis ik het contact. We hebben zelf geen kinderen. Met ons personeel kunnen we dingen delen. Nu hebben we de hele dag visite, en dit zorg voor veel plezier. Zo lang we gezond zijn gaan we door. In het jaar 2023 bestaan we 100 jaar, dat zou toch mooi zijn dat we dat meemaken”.