Dominee Rik Meijer in gesprek met Bart Nijstad

Wat is je levensovertuiging? Waar geloof je in? Om de twee maand vraag ik dit aan iemand in de omgeving van Hardenberg. Dit keer spreek ik met Bart Nijstad (70 jaar).

Geen geloof

‘Ik denk dat het niet zoveel zin heeft om met elkaar in gesprek te gaan,’ zei Bart me van tevoren. ‘Ik geloof helemaal nergens in.’ Gelukkig wil hij toch een keer met me koffie-drinken, want in Hardenberg kom ik niet zoveel mensen tegen die zo duidelijk zeggen dat ze nergens in geloven en zichzelf als atheïst omschrijven.

Fietsvakantie

Terwijl de koffie doorloopt, vertelt Bart enthousiast over de fietsvakanties die hij samen met zijn vrouw maakt. Afgelopen jaar zijn ze vanaf Hardenberg naar de Noordkaap gefietst. Met name de eenvoud van zo’n fietstocht spreekt hem aan; ‘Je kunt met weinig weg.’ Onderweg maken ze van alles mee. Hij vertelt over een kraanvogel die ze uit een net moesten bevrijden en over de burgemeester die hen stond op te wachten in Hardenberg. Dat was een verrassing!

E-bike

‘Ennuh, gaan jullie op de e-bike?’ vraag ik voorzichtig, want ik vermoed dat hij daar niet zoveel van moet hebben. Ze gaan inderdaad altijd op een gewone fiets zonder accu. Hij begrijpt niet waarom gezonde mensen een e-bike nodig hebben en hij kan zich druk maken over ouders die hun kinderen met de auto naar school brengen. Dat zorgt alleen maar voor onveilige situaties en het is minder gezond. Je kunt toch wel 4 kilometer naar school fietsen?

Onderwijs

Over bijzonder onderwijs heeft hij ook een mening: ‘Laat kinderen naar een openbare school gaan waar ze zelf mogen ontdekken wat ze wel en niet geloven. Waarom krijgen kinderen godsdienst in plaats van gymles?’ 

Als hij dat zegt denk ik aan het tv-programma ‘Even tot hier’. Daarin werd een tijdje terug gesuggereerd dat kinderen minder bewegen omdat ze godsdienst krijgen. Ik vond dat nogal goedkoop, want hoezo beweeg je minder als je een uurtje godsdienst in de week krijgt? Ik maak me juist zorgen over de voortdurende kritiek op bijzonder onderwijs. Wel hoop ik ook dat mijn kinderen zelf leren nadenken en keuzes maken.

Roadtrip

Ik vraag Bart naar zijn levensovertuiging en waar hij voor leeft. ‘Dat ik heel veel leuke dingen kan beleven,’ zegt hij. ‘Zolang mijn vrouw en ik fit zijn, willen we graag leuke dingen doen. We vragen ons af: wat is de volgende fietstocht?’ Zijn leven is te vergelijken met een roadtrip waarbij je onderweg van alles tegenkomt.

Als ik even later zeg dat ik het leven als geschenk van God zie, zegt Bart: ‘Maar waar moet die man dan zijn?’ Terwijl ik nog aan het verwerken ben dat hij God ‘die man’ noemt, komt hij met meer vragen op de proppen: ‘Als hij zou bestaan, dan was er toch vrede geweest? En wat vind je eigenlijk van Tom de Wal, die man spoort toch niet?’

Bijbel

Ook wil hij weten wie de Bijbel heeft geschreven. Ik vertel dat de Bijbel uit 66 boeken bestaat, geschreven door verschillende mensen in verschillende tijden. Naar mijn idee kan je de Bijbel zien als het reisverslag van de roadtrip die God met mensen is aangegaan.

Als ik daar wat verder over doordenk moet ik ook denken aan de eindbestemming, want het gaat niet alleen om de reis zelf. Ik geloof dat mijn leven uitloopt op de ontmoeting met God, een beetje zoals Bart door de burgemeester werd opgewacht. Maar hier kan Bart zich niets bij voorstellen. Het zegt hem helemaal niks. Voor hem eindigt zijn levensreis met de dood.

Polarisatie

Het is duidelijk dat we anders in het leven staan. Wel vinden we het allebei goed en belangrijk om in een tijd van toenemende polarisatie elkaar te ontmoeten. Juist omdat we andere overtuigingen hebben. Als ik hem vraag wat er van dit gesprek het meest is blijven hangen, zegt hij: “Dat ik een aardige man heb gesproken.”

Hardenberg