Kameraden voor het leven

Eén van de mooie dingen in deze streek vind ik het woord ‘kameraden’. Veel mensen hebben ze: een clubje vrienden dat je vaak al vanaf de basisschool hebt en waarmee je een leven lang optrekt. Van puber tot trouwen tot 25 jarige jubilea tot aan de dood. Kostbaar! Ik heb dat niet op die manier, omdat ik op diverse plekken opgroeide. Ik heb ze nog uit Baarn, Hoogeveen, Kampen, Sauwerd en Borger. Telkens één of twee. Ik zoek zo’n vriend één of twee keer per jaar op.

Zo ook Rafaël, die ik al ken vanaf ons 15e. Samen puber en nu samen langzaam richting het pensioen. Als we elkaar zien, praten we zó weer verder. Prachtig! Vorige week hadden we halfweg afgesproken. Hij komt uit Amsterdam, ik uit Hardenberg. Ermelo ligt precies in het midden, we kunnen er allebei komen met de trein en er is een mooie wandelroute van station Ermelo naar station Putten. We beginnen met koffie met een knuffel en sjouwen en praten aan één stuk door. Als we in Putten aankomen, denken we weer uit elkaar te gaan. Allebei best moe na 12 km. Dat loopt wat anders: de NS heeft grote storing en eerst zitten we samen in de bus, daarna gaat zijn bus naar Ede en die van mij naar Apeldoorn (er lopen veel wegen naar Hardenberg….). 

Zo kom ik in een bomvolle bus, waar we als haringen in de ton staan. Als er wat mensen uitgaan wordt het iets ruimer. De man van 35 – buitenlander, vluchteling zo te zien (brief van vluchtelingenwerk) – tegen wie ik aansta komt op een stoel terecht, ik in het middenpad van de bus op een afstapje. Prima! Hij kijkt mij aan…, wijst naar mijn grijze haren en zegt: you are old and grey. You must sit on the chair. Dat vind ik erg dubbel. Opeens word ik wel “errug oud”. 

Maar zijn oprechte vriendelijkheid treft me ook. Bovendien fietsten Rafaël en ik als 16jarigen zonder een centje pijn 100 km, maar als 60 jarige voel ik die 12 kilometer wél. 

Ik laat me overtuigen door mijn benen en de aardige ogen van de 25 jaar jongere man. Na een dag kameraadschap zit ik als ouwe man lekker op een stoel en geniet na van het goede van vriendschap. Voor het leven!

Column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Wim van der Wel en Rudi Bults.