Je kan nooit weten

De mens doet rare dingen in het najagen van geluk, voorspoed en gezondheid. Daartegenover staan lieden die daar handig op inspelen. Zo werkt het systeem nou eenmaal. Een tijd geleden schreef ik over mijn hernia & andere ongemakken. De hernia is weg. De ongemakken zijn er nog – voor de geïnteresseerden, het heet CIDP, ja ik schrijf het écht goed, zoek het maar eens op internet op – maar ten opzichte van drie jaar geleden gaat het best goed. Maar naar mijn smaak nog niet goed genoeg. En dan probeer je wel eens wat buiten de reguliere paden. Tja, en hoe gaat dat dan tegenwoordig? Je kijkt es wat op internet, je zoekt iets op over zere voeten en binnen de kortste keren stroomt je tijdlijn en je mailbox vol met dé oplossingen voor je probleem.

Deze oplossingen kennen twee grote gemene delers: je hoeft er niks voor te doen en ze kosten een vermogen. Even een voorbeeld dat we allemaal wel kennen. Die bandjes voor om je armen, benen en buik waar stroomschokken doorheen gaan. Je blijft gewoon voor de tv zitten en binnen drie weken ben je zo gespierd als Rocky! Destijds met de vriendengroep zo’n ding gekocht en een avond “Wie durft?” gespeeld. Dat was dan weer wel leuk. Kan er verder niets overzeggen, ’t is een nette krant. Wel dat de elektrieke spierkweker de avond niet overleefd heeft. Afijn.

Ik kocht na aanleiding van een advertentie een paar compressiesokken. €30,- het goedkoopste hulpmiddel dat ik kon vinden. €15,- per sok. Naast pijn in de voeten, kreeg ik ook pijn in mijn buik. Maar vooruit, stél nou, stél nou dat het zou werken en ik zou binnen een dag pijnvrij zijn. Dan had ik er ook wel €300,- voor over.

Werkte niet. Tuurlijk niet. Ik was niet eens verbaasd, ik was allang blij dat ik het voetenbad van €150,- niet gekocht had. Maar ja, je kan niet weten, hetzelfde mechanisme dat je ziet bij gokken & loterijen. Het zal je toch gebeuren. Moderne kwakzalvers zijn het, allemaal. Geverfde schapenkeutels en slootwater in mooie flesjes verkopen ze. En wij? Wij stinken er massaal in, want ja, je kan nooit weten…