“Tekenen voor Zieke Kinderen: Fer Elzinga’s Inspirerende Missie”

Fer Elzinga uit Bergentheim tekent voor zieke kinderen. Dit doet hij namens de Stichting Tekenen voor Kinderen. Stichting Tekenen heeft als doel om op zoveel mogelijk locaties te tekenen voor kinderen om te zorgen voor een stukje afleiding en ontspanning. In totaal zijn de tekenaars van de stichting in 2022 bijna 1200 keer met potlood en papier op pad geweest.

Vijftien jaar geleden is de stichting opgericht en ondertussen zijn er 40 tekenaars op 75 locaties. “De oprichter van de stichting gaf een toneelvoorstelling in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. Tijdens de voorstelling was er een pauze en gingen de kinderen eten en drinken. Daarna waren de kinderen bijna niet meer te houden en kon hij ze niet meer stil krijgen voor het tweede deel van de voorstelling. Toen ging hij tussen de kinderen zitten en tekeningen maken. Iemand van het WKZ zag dit en vond het een leuk idee om dit ook op de kinderafdeling te doen. En zo is de stichting ontstaan”, laat Fer Elzinga weten.

Wie is Fer Elzinga?

Fer Elzinga is een gepassioneerde striptekenaar en begon al op jonge leeftijd met tekenen. Zijn liefde voor strips groeide naarmate hij ouder werd en hij besloot zijn droom na te jagen door een bedrijf te beginnen. In het jaar 2009 is Fer in Bergentheim gaan wonen. Hij heeft een groot gezin en vond hier de ruimte en de rust. Ook waren hier in die tijd de huizen goedkoper. Dit wil niet zeggen dat hij een gemakkelijke tijd had. Want toen hij hier kwam wonen brak de crisis uit en werden de opdrachten minder. Maar later bloeide het bedrijf Stripwerk op. Fer maakt strips en illustaties voor allerlei bedrijven daarnaast geeft hij workshops voor het scholenproject van Tekenen voor Kinderen, en namens Cultuurkoepel Vechtdal, Kunsteducatie Nederland en Kubus Lelystad op scholen door heel Nederland. 

Fer Friday

In het jaar 2012 werd Fer gevraagd om voor de stichting te werken. “De stichting zocht iemand voor deze regio en toen kwam ik in beeld”. Hij werkt ongeveer 15 dagdelen per maand in vier ziekenhuizen in de regio: ZGT Almelo, Schepers Ziekenhuis Emmen, Isala Zwolle en Medisch Spectrum Twente Enschede, waarvan bij de laatste twee ook op neonatologie. Daarnaast tekent hij in het AZC Schalkhaar en in Roessingh Centrum voor Revalidatie op de kinderkliniek. “We tekenen op dit moment niet in het ziekenhuis in Hardenberg omdat het een relatief kleine kinderafdeling heeft en zieke kinderen hier maar kort verblijven. Dat sluit niet uit dat dit in de toekomst verandert. Op vrijdag ben ik altijd in Isala in Zwolle. Daar noemen ze deze dag altijd Fer Friday”, vertelt Fer lachend. 

Kinderen zijn weer even baas

Voordat Fer een bezoek brengt aan een zaal met kinderen heeft hij een gesprek met een Medisch Pedagogisch Zorgverlener. zij bepalen voor wie hij gaat tekenen. “Ik teken voor kinderen van 0 tot en met 18 jaar, dat maakt het voor mij ook leuk, want dan zijn de onderwerpen lekker gevarieerd. “De kinderen kunnen zelf kiezen wat ik ga tekenen. Alles kan en mag. Van blitse auto’s tot Disneyfiguren en van portretten van huisdieren tot voetbalclubs. Kinderen zijn weer even baas tijdens het tekenen. Zij bepalen wat er gaat gebeuren. Iedereen om hen heen is bezig met ziek zijn en ik probeer ze uit deze bubbel te halen. Soms weten de kinderen niet wat ik voor ze moet tekenen, als ik dan zeg wat zal ik tekenen om boven je bed te hangen, dan wordt het makkelijker kiezen en is het ijs gebroken. Oudere kinderen vinden het soms erg leuk. Vooral als ze zelf in tekenen zijn geïnteresseerd”. 

Een emotioneel moment

Fer tekent in twee ziekenhuizen ook op de afdeling neonatologie. Dit is altijd een portret van de baby met daarbij een persoonlijke touch in overleg met de ouders. Ouders kiezen of ze een tekening met of zonder medische hulpmiddelen willen. Fer vertelt over een emotioneel moment. “Op een gegeven moment begon een moeder spontaan te huilen toen ze het portret van haar te vroeg geboren baby zag zonder alle slangetjes en pleisters. ‘Sorry’, zei ze, ‘Dit is de eerste keer dat ik hem zonder infuus en pleisters zie sinds zijn geboorte’”. 

Lachend en blij

Fer vertelt over een ander moment. “Ik was op een zaal met vier kinderen, waarvan er één kind hard aan het krijsen en huilen was. Toen ik de zaal binnenkwam, wist ik niet goed wat ik moest doen. Moest ik naar het huilende kind gaan of eerst naar de andere kinderen. Ik besloot uiteindelijk meteen naar het huilend kind te gaan en probeerde contact te maken. Maar het kind was zo overstuur dat het niet reageerde en alleen maar bleef schreeuwen. Op het gegeven moment pakte ik een knuffel dat naast het kind lag en ging het knuffeltje tekenen. Terwijl ik bezig was merkte ik dat het kind geïnteresseerd raakte in wat er gebeurde en kwam van het bed af en begon vrolijk rond te lopen op de afdeling, lachend en blij. Ik voelde mij op dat moment ook blij. De vader van het kind zei tegen me: “Toen jij de zaal binnenkwam en meteen naar ons toe kwam, dacht ik ‘Dat ook nog…’ Maar toen zag ik wat er gebeurde toen dacht ik ‘Was je maar een uur eerder gekomen. Soms worden kinderen emotioneel als ik hun huisdier teken die ze al langer tijd niet gezien hebben. Dat huisdier mag niet naar het ziekenhuis komen en die emotionele reactie is dan vaak een combinatie van het gemis van het desbetreffende dier en de mooie tekening van hun maatje. Dat huilen zie ik altijd als een compliment. Maar ik ga natuurlijk niet van huis en denk: ‘Ik ga er vandaag even een paar aan het huilen maken”.

Toekomstbeeld tekenen

Fer tekent ook voor kinderen van het AZC. “Dat gaat in samenwerking met Time4You. Soms krijg je te maken met een taalbarrière. Kinderen die er al wat langer zijn en een beetje Nederlands spreken die helpen dan met vertalen. In de AZC’s teken ik wat de kinderen later willen worden. Net als onze kinderen willen zij ook vaak later een voetballer, YouTuber of TikTokker worden”.

Dankbaar werk

Fer heeft ondertussen al duizenden tekeningen gemaakt. De laatste tijd deelt hij de ‘Making Off ‘ van de tekening via WhatsApp met de ouders.. Dit is een overblijfsel uit de coronatijd toen er niet in het ziekenhuis getekend mocht worden en alles via WhatsApp ging. Op de vraag of het werk op den duur niet saai wordt antwoord Fer: “Het is dankbaar werk en het verveelt nooit. Natuurlijk krijg ik soms soortgelijke verzoeken, de uitdaging is dan om in één onderwerp zoveel mogelijk te variëren, ook dat is creativiteit. Maar zelfs na tien jaar krijg ik nog steeds bijzondere opdrachten. .Laatst vroeg een kind mij om een poepmachine te tekenen. Hoewel de moeder het geen fijn idee vond, heb ik het gedaan. Het kind is de baas. Dit soort opdrachten zijn uiteindelijk de krenten in de pap”,, eindigt Fer het gesprek.

Adres gegevens nog.