Als eenzaamheid je leven bepaalt

Ik was me er niet van bewust dat ik eenzaam was. Ik had een scheiding achter de rug, en had mij daarna geheel op mijn werk gestort. Zo leefde ik tot mijn 50e. Overal en nergens was ik, met name was ik op de vlucht voor mezelf. En ik had mij min of meer afgesloten van anderen. Ja, ik had collega’s en had een fijne baan, maar toch kon ik mij soms heel alleen voelen.

Altijd maar doorgaan, niet even stilstaan voor wat er werkelijk in me omging. Wat ik omschrijf klinkt niet gezond en dat was het ook niet. Ik kreeg depressieve -en lichamelijke klachten en voelde mij alleen. 

Maar ik durfde er niet over te praten. Had ook niet geleerd om te praten over mijzelf. Ik was bang dat anderen mij gek of zielig zouden vinden.

Eenzaamheid voelt verschrikkelijk. Alsof je bent opgesloten in jezelf en daar moet je uit zien te komen. “Zet de knop om”, wordt soms zo makkelijk gezegd, maar zo zit het niet.

Eenzaamheid oplossen doe je niet met je hoofd, dat doe je met je hart. Ik heb geleerd om mij meer en meer te uiten naar anderen toe. Dat was ingewikkeld om anderen te vertrouwen en te vertellen waar ik verdrietig en boos over was.

Maar toch voelde daardoor meer verbinding met anderen. En wat er ook gebeurde: als ik in contact kwam met een ander, deed de ander dat ook. Zo kregen we veel meer écht contact. Ik voelde mij steeds minder alleen. 

Het blijft een moeilijk iets, omdat mijn eerste neiging is: ik los het wel alleen op. Maar ik heb echt ervaren dat delen en in gesprek gaan met anderen mij minder alleen laat voelen.

Voor informatie en vragen:

Kijk op de site van www.eentegeneenzaamheid.nl
of bel de Stuw 0523-267478.

Voor meer nieuws kijk eens op de website www.detoren.net

Hardenberg