Natuurontdekking: een bezoek waard

De Groote Scheere: een historisch natuur- en cultuurlandschap, dat mag zeker wel gezegd worden van dit fraaie landgoed bij Holthone, daar op de grens van Overijssel en Drenthe. Het gebied van duizenden hectares kenmerkt zich door oude essen, kronkelende zandpaden, nieuwe bossen, herstelde houtwallen en karakteristieke Saksische boerderijen. Het is vooral ook een herinnering aan de barones en haar man, mr. S.W.A. baron van Voorst van Lynden vanwege hun activiteiten in het verzet in WO II. Niet voor niets hebben hun drie dochters in 2018 op het landgoed een koningslinde geplant.

Opengesteld voor het publiek

Het is een prachtig gebied om wandelend of fietsend te ontdekken. Bezoekers kunnen er hun hart ophalen. Er leven veel wilde dieren, zoals reeën, hazen, konijnen en zelfs dassen. Ook kan men er diverse soorten (roof)vogels aantreffen waaronder visarend en zeearend en de zang van de wielewaal horen. Inmiddels bezoeken ook veel watervogels het retentiegebied dat niet ver van De Ganzenhoeve is aangelegd. Samen met Waterschap Vechtstromen is er een oude beekloop hersteld met een waterberging voor waterconservering, maar ook als overloopgebied of om water terug te geven in de natuur. De Groote Scheere heeft diverse wandelroutes voor zowel jong als oud. Voor wandelaars is er een Verhalenpad (5 of 7 km) en Kidsbeweegroute (1 km) aangelegd. Bij De Ganzenhoeve kan men vanaf P-plaats starten. Op een aantal plaatsen vindt men onderweg prima informatieborden.

De Holthoner Es

Dit hoog gelegen deel in het gebied vormt de historische kern van De Groote Scheere. Het is een grote es bestaande uit akkers en weiden met daaromheen boerderijen, oude zandpaden en houtwallen. Rondom lagen vroeger zo’n zeven boerderijen. Omdat de Es hoog ligt, was het een goede plek voor boeren om te wonen. Op een overgang van hoog (de Es) naar laag (de Slootbeek) ontstonden immers de beste kansen voor het boerenbedrijf. Akkers stonden hier niet onder water en de hooilanden langs de beek konden goed groeien. De oude boerderijen op het landgoed, ook wel hoeves genoemd, zijn van het hallenhuis type. Dit betekent dat mens en dier er vroeger onder één dak woonden. 

Oude landschapselementen

Op het landgoed zijn veel van die ‘oude bouwstenen’ van het platteland te vinden die essentieel zijn voor de voor de lokale natuur en biodiversiteit. Het zijn onder andere houtwallen en houtsingels, lanen, bosjes, solitaire bomen en heggen. Doordat het landgoed door de eeuwen heen niet veel is veranderd vormen die landschapselementen samen de kleinschalige structuur die het landgoed zo kenmerkend maken. Bijzonder zijn de vele knoteiken, hakhoutsporen en zelfs essenstoven die in de houtwallen en singels staan. Deze wallen hadden meerdere functies. Niet alleen om vee in een weiland te houden, maar ook om juist vee en wilde dieren van de akkers te weren.

De beplanting zorgde voor geriefhout, dit betekent dat het hout werd gebruikt als bouwmateriaal, palen, brandhout en gereedschap. De oudste bomen op het landgoed zijn wel 300 jaar oud en hebben een omtrek van 4 meter. De structuur van houtwallen rondom de centrale es is nog ouder en is te herleiden tot de middeleeuwen. Ook is de beukenlaan aan de noordzijde van het landgoed, op de grens tussen Drenthe en Overijssel, de langst vrijstaande beukenlaan van Nederland. De laan is ongeveer 1270 meter lang en is rond 1900 geplant in opdracht van baronesse Anna Bregitta van Westervelt Sandberg.