Van politieagent tot spil van De Toren

- Door Bert Nonkes - De loopbaan van Menze van der Molen begon bij de politie, maar kreeg een onverwachte wending die hem uiteindelijk naar De Toren bracht. “Ik heb het formuliertje ingevuld voor de politie in Rotterdam en ben met mijn gezin daarheen gegaan”, vertelt hij. Na een aantal jaren verhuisde hij met zijn gezin naar Hardenberg en werd daar uiteindelijk, na de geüniformeerde dienst, rechercheur, maar niet voor lang.

Het begin

Een ingrijpende gebeurtenis veranderde alles. Na een zwaar ongeluk en medische complicaties werd hij afgekeurd. “Dat was een klap, maar omdat ik een achtergrond in boekhouding had, kreeg ik een nieuwe kans”. Die kans vond Menze bij De Toren, waar hij zich ontpopte tot een drijvende kracht achter de administratie en organisatie. De beginjaren van De Toren waren volgens hem totaal anders dan nu. “De administratie was amateuristisch, vergeleken met nu. Alles ging handmatig. De advertenties werden door Ada in een schrift geschreven en vervolgens per maand gefactureerd. Hij herinnert zich dat zijn vrouw, die een groot aandeel had in de contacten en groei van de krant, zelfs op vakantie doorwerkte: “Ze zat op het strand nog advertenties in te schrijven. Dat noem ik hart voor de zaak”.

Toren-zegeltjes

De krant groeide snel en werd een begrip in de regio. “De Toren werd echt gelezen. Mensen zeiden: ‘Als het niet in De Toren staat, dan is het niet waar.’” Die sterke positie kwam mede door slimme systemen, zoals het ledenmodel voor adverteerders en klantenbinding via zegels. “Het was een driehoek: winkelier, klant en krant.” De Toren-zegeltjes waren jarenlang een bekend en slim spaar- en klantenbindingssysteem rond de lokale krant De Toren in Hardenberg. Het idee was eenvoudig, maar effectief: zowel winkeliers als klanten profiteerden.
Wanneer je als klant boodschappen deed bij een aangesloten winkelier, kreeg je zegeltjes. Die plakte je in een speciaal boekje dat bij De Toren hoorde. “Als je bij een winkelier wat kocht, plakte je die zegels in dat boekje”, weet hij nog. Was het boekje vol, dan leverde je het in en kreeg je een bedrag terug, een soort korting achteraf.

Revolutie

Ook op technisch vlak maakte hij grote stappen. Hij introduceerde automatisering in een tijd dat computers nog zeldzaam waren. “Ik kreeg contact met iemand uit Groningen die een computerprogramma had voor inbrengen van advertenties. Dat was een revolutie”. Ondanks veranderingen in de mediawereld kijkt hij met trots terug. “De Toren was meer dan een krant, het was een bindmiddel in de gemeenschap”. Zijn betrokkenheid en doorzettingsvermogen maakten hem tot een stille architect achter het succes.

“Je doet het samen,” zegt hij nuchter. Maar zijn verhaal laat zien dat één persoon wel degelijk het verschil kan maken.