Brandende lippen bij Midwinterhoorn

- Door: Bart Nijstad - Joop Jans van de Vlijtbloazers uit Wapenveld was zaterdag de beste blazer tijdens het Open Kampioenschap Midwinterhoorn blazen in Collendoorn. Joop Jans was totaal verbaasd dat hij de trofee kreeg van Hans Menzo van de organiserende vereniging uit Hardenberg. “Ik blaas al heel wat jaren, maar hier had ik echt niet op gerekend. Ik word binnenkort 84 jaar, dus ik moet die wisselbeker ook nog verdedigen”.

Ondanks het barre winterweer, hadden zich toch nog een vijftig blazers gewaagd om in Collendoorn te komen. Hans Menzo (68) die zelf ook mee blaast, was tevreden over de opkomst. Het blaastreffen wordt georganiseerd door drie verenigingen. De blaasgroepen ‘de Ekelbloazers’ uit Zuidwolde , Bloasgroep Dalfsen en de Reest en Vecht bloazers uit Hardenberg. De organisatie was dit jaar in handen van de Reest en Vecht bloazers. Het werd gehouden op het terrein van hondenclub DWO. Hans zag een dikke vijftig blazers die het weer hadden getrotseerd. “Het is een leuke traditie en die moeten we erin houden”. Midwinterhoornblazen is een eeuwenoude, traditionele praktijk in Oost-Nederland en het aangrenzende Duitse grensgebied, waarbij men op grote, houten hoorns blaast van de eerste Adventzondag tot Driekoningen (6 januari) om het kerstkind aan te kondigen en boze geesten te verjagen. Deze unieke klank, bekend als ‘n oaldn roop, wordt solo geblazen met slechts enkele tonen, draagt een melancholische boodschap en is erkend als immaterieel erfgoed. Vroeger werd de midwinterhoorn door boeren en herders gebruikt als communicatiemiddel over lange afstanden, bijvoorbeeld om hulp in te roepen of te waarschuwen voor gevaar, omdat het geluid kilometers ver draagt.

Jury had een lastige taak

De drie mans jury zat in een dichte kar, zodat ze alleen op het geluid af moesten gaan. Dat viel niet altijd mee. “Sommige klonken echt goed en van sommige dacht je, die moet nog even oefenen.” Henk Upper uit Dalfsen blaast wel vaker. “Je moet wel brandende lippen hebben, anders wordt het niks. Dat hadden we laatst ook, na een warme chocomelk ging het een stuk beter”.