Jeugdboek maakt rouw en hospices bespreekbaar voor jongeren

In mei komt het nieuwste boek uit van Klari Nanning uit Dedemsvaart. Dit keer betreft het een jeugdboek wat zich afspeelt in een hospice. 

Met haar nieuwe boek slaagt Klari Nanning uit Dedemsvaart erin om een gevoelig en vaak moeilijk bespreekbaar onderwerp toegankelijk te maken: omgaan met rouw, afscheid en het levenseinde. Door een unieke combinatie van emotie, humor en herkenbare situaties richt zij zich op jongeren én volwassenen.

Licht en humoristisch

Het verhaal volgt Livia, die haar oma bezoekt in een hospice en zich grote zorgen maakt over haar kat Flodder. Terwijl ze een oplossing zoekt, botst ze regelmatig met haar vader. In het hospice ontmoet ze Thijmen, die afscheid moet nemen van zijn vader. Samen beleven ze momenten die variëren van intens verdrietig tot verrassend licht en humoristisch.

De kracht van het boek ligt in de verweven verhaallijnen: het leven in het hospice, de groeiende band tussen Livia en Thijmen en de zoektocht naar een nieuw thuis voor de kat. Tegelijkertijd speelt er een mysterie rond de scheiding van Thijmens ouders. Deze gelaagdheid zorgt voor een verhaal waarin emoties voortdurend in beweging zijn, zonder dat het zwaar wordt.

Nanning laat zien dat rouw vele vormen kent en dat verdriet en geluk naast elkaar kunnen bestaan. Het boek maakt invoelbaar dat momenten van afleiding of zelfs plezier niets afdoen aan de diepte van het verdriet. Daarmee biedt het jongeren en volwassenen waardevolle inzichten en handvatten.

Wat dit boek extra bijzonder maakt, is de persoonlijke betrokkenheid van de auteur. Naast haar jarenlange ervaring in het onderwijs is zij actief als bestuurslid van een hospice. Vanuit die rol ziet zij hoe belangrijk een warme, veilige omgeving is in de laatste levensfase. “Als bestuur van een hospice schep je de voorwaarden waardoor coördinatoren en vrijwilligers een laatste thuis kunnen bieden,” aldus Nanning. “De gast blijft zoveel mogelijk zelf de regie houden en wordt écht gezien. Dat geeft houvast om los te laten, hoe tegenstrijdig dat misschien ook klinkt.”

Ze benadrukt dat hospices een steeds belangrijkere rol spelen in de samenleving, waarin mensen vaker kleinere netwerken hebben. “Ik gun iedereen die niet thuis kan sterven de warmte en oprechte nabijheid van hospicevrijwilligers.”

Met haar boek wil zij niet alleen ontroeren, maar ook misverstanden en onbekendheid rondom hospices wegnemen. Het laat zien dat er, zelfs met het einde in zicht, volop geleefd wordt en dat hoofd- en bijzaken juist dan scherp naar voren komen.

Ook haar persoonlijke levensverhaal klinkt door in haar werk. Waar zij zich vroeger afsloot voor emoties rondom afscheid, veranderde haar kijk ingrijpend na een groot persoonlijk verlies. Sindsdien zoekt zij juist het contact en het gesprek op. Die open houding en haar creatieve brein vormt de basis van haar schrijfstijl: eerlijk, invoelend en verbindend.

Naast dit boek schreef Nanning eerder onder meer de bundel Tintelingen over-leven en het boek Gemis(t) in je leven, omgaan met rouw(enden). Opvallend detail is dat zij ook voor dit jeugdboek zelf de cover van haar nieuwe boek ontwierp.