Na 46 jaar varen Jaap en Johanna niet meer

- Door: Bart Nijstad - Dinsdagmorgen 9 december tegen elf uur kwam de boot van Jaap en Johanna van de Werf aan bij de beton fabriek in Hardenberg. Het was één van de laatste keren, want ze vinden het mooi geweest. Vooral Johanna is het zat. “Ik ben er wel klaar mee.” Beiden zijn 65 jaar en willen nog genieten van de tijd die ze nog hebben. “We gaan naar Wezep, daar wonen onze kinderen ook.”

Het valt voor de verslaggever en fotograaf niet mee, om even bij de boot te komen. Met een vieze broek en wat klim en klauterwerk lukt het toch. Daar vertellen de twee over hun leven op de boot. “Ik ben in 1980 begonnen op de boot van mijn ouders en heb deze overgenomen. In 1986 heb ik die boot verkocht en in 1986 de huidige boot de GECA gekocht waar we alle jaren dezelfde reis mee gemaakt hebben met grind van Rees ( Duitsland ) naar Hardenberg. Ik was zes jaar en heb gezien hoe de boot in Dedemsvaart werd gemaakt. Nu heb ik hem verkocht.”

Zwaar

Jaap en Johanna hebben een zware tijd gehad. “In 2002 heb ik een herseninfarct gehad en was half verlamd. Nu zit er in mijn linkerhand nog weinig gevoel. Johanna heeft dat in 2009 gehad. Gelukkig waren we daar snel bij en heeft ze minder schade opgelopen.” Omdat Jaap niet zoveel kan met zijn ene hand, mag Johanna het ruim in om het grind weg te scheppen. De boot moet wel leeg en schoon zijn.” 

Veel uren

Ze hebben heel wat uren gevaren op het kanaal de Almelo-de Haandrik. “Laten we het houden op ongeveer 3500 keer. Vroeger ging het niet zo snel als nu, dan lag je eerst lang te wachten bij de baggermolen en duurde het laden ook veel langer Dan kon een reis wel een week tot tien dagen duren. Nu zit de 360 ton er in een half uur in.” Johanna vindt het ook minder leuk. “Het is veel gejaag, iedereen heeft haast. Het is gewoon niet leuk meer. Sta je voor een brug te wachten, zie de auto’s al rijden naar de andere brug.”

Geen opvolger

Na 45 jaar vind Johanna het varen wel genoeg, Jaap is er eigenlijk nog niet helemaal klaar mee en zou nog wel even door willen. Maar samen hebben ze de 65 inmiddels bereikt en word het toch tijd om van rust en andere dingen in het leven te gaan genieten. Het varen blijft nog wel even doorgaan maar dan als hobby op het vakantie scheepje wat ze al jaren hebben en daar kunnen ze nog mooi wat tijd op doorbrengen. En ze hebben een tuin rond het huis in Wezep en vijf kleinkinderen.’ De kleinkinderen komen uit de gezinnen van de twee zoons die ze hebben. Die allebei geen zin hadden in een varend bestaan. Nog een paar ritjes en dan zit het erop. “Dan maken we de boot schoon en mag een ander het doen. Wij vinden het mooi geweest.”