Siem Brasjen 49 jaar bij de vrijwillige brandweer

- Door: Bert Nonkes - Voor Siem Brasjen is het mooi geweest. Maar liefst 49 jaar diende hij bij de vrijwillige brandweer van Balkbrug, zijn woonplaats. 49 jaar is een Nederlands record. Bij zijn afscheid is daar door diverse commandanten uitgebreid bij stil gestaan en leverde het hem een koninklijke onderscheiding op.

De kazerne van Balkbrug wordt volledig bemenst door vrijwilligers: inwoners die naast hun baan of gezin paraat staan om binnen enkele minuten uit te rukken. Het korps bestaat uit zestien leden, waaronder bevelvoerders, chauffeurs en aankomende brandweerlieden. “We doen het echt met elkaar,” vertelt Siem. “Je moet op elkaar kunnen rekenen, en dat maakt het werk bijzonder.” Met ongeveer vijftig uitrukken per jaar, variërend van woningbranden tot verkeersongevallen en stormschade, vervult de Balkbrugse brandweer een belangrijke rol in het in het dorp en het buitengebied. De nieuwe tankautospuit, die enkele jaren geleden in gebruik werd genomen, maakt het korps nog beter uitgerust om uiteenlopende incidenten aan te pakken. De brandweerkazerne in Balkbrug blijft daarmee niet alleen een operationele basis, maar ook een sociaal ankerpunt – een plek waar inzet en gemeenschapszin samenkomen.

Huishouden
Vrijwilliger zijn bij de brandweer vraagt support van het gezin. Siem: “ Als brandweervrijwilliger in Balkbrug sta je altijd ‘aan’. Met vakanties was ik niet oproepbaar, stond de pieper uit, maar de rest van het jaar stond ik paraat. Als de pieper ging, of heel vroeger nog de sirene op het dak van de kazerne, schoot ik in de kleren en mijn vrouw rende naar beneden om de fiets startklaar te houden zodat ik met een sprong weg was naar de kazerne. Verjaardagen, feestjes, ceremonies: de pieper zat in de zak. Altijd prioriteit nummer 1”. Het is een wereld op zich, de brandweer. “Als kind stond ik vaak toe te kijken, door de sirene wist je dat de brandweer ging uit rukken, daar was ik, en velen met mij, nieuwsgierig naar en ook naar de oefeningen op het marktplein. De stap om mij aan te melden was daarom klein en logisch.

Groep
Siem kan het niet genoeg benadrukken: het enorme belang van de groep. “Zodra iedereen op de wagen zit richting een brand of ongeval, zit iedereen vol adrenaline en is de dynamiek in de groep essentieel. Je hebt een klus te klaren. Samen, je kan het niet alleen. Iedereen kent zijn taak en gaat ervoor. Wat je aantreft op de plek des onheils, weet je niet. Zijn er slachtoffers? Zijn er dodelijke slachtoffers? Dat zijn beelden of gebeurtenissen die je moet verwerken. Ook daar is de groep belangrijk. Vroeger deed je dat thuis, tegenwoordig is daar professionele hulp voor. Heel belangrijk. Waar ik echt dankbaar voor ben? Dat we altijd met de hele groep huiswaarts zijn gekeerd!”