Hardenberg in de steigers (of in de planning)

Je merkt het aan alles: Hardenberg is in beweging. De een noemt het vooruitgang, de ander noemt het “eerst nog maar eens zien”. Feit is: er gebeurt veel. En dat is op zichzelf al nieuws.

Neem het stationsgebied. Jarenlang een plek waar je vooral níet te lang wilde blijven (tenzij je de trein miste). Nu wordt het hét visitekaartje van de stad. Een tunnel, nieuwe woningen, groen, onderwijs, zorg, en een knooppunt dat de naam “Landstad Hardenberg” eer aan moet doen. Klinkt ambitieus. En dat mag ook best — zolang er maar niet meer vergaderd wordt dan gebouwd.

Ook het centrum heeft de aandacht. We lezen het in de plannen en er wordt voorafgaand aan de gemeenteraadsverkiezingen zeker weer menig paragraaf aan gewijd. Want in Hardenberg maken we plannen met beleid. En u wordt gevraagd om mee te denken over de toekomst. Dat is mooi, want wie weet beter wat werkt dan de mensen die elke zaterdag bij de sportclub langs de lijn staan. Als de plannenmakers en verkiezingsprogrammaschrijvers slim zijn, beginnen ze dáár met luisteren. Dus praat mee en geef uw mening, niet alleen op de stemformulieren.

Ondertussen draaien de warmtepompen, zoemen de zonnepanelen, en weet niemand meer of de meter terugloopt of vooruit. Duurzaamheid is geen modewoord meer maar een bijbaan: iedereen is er druk mee, al weet niemand precies wat het oplevert. En of en waar er nieuwe windturbines zullen komen blijft nog even de vraag want de provincie heeft alle aanvragen afgewezen. Toch: we zijn goed bezig. Er groeit meer groen in de stad (al zou het onkruid op sommige plekken wat minder mogen), er wordt minder gestookt en Hardenberg doet niet onder voor Zwolle — behalve dan qua filevorming, en dat houden we graag zo.

En dan het woningbouwplan. 400 woningen rond het station, honderden extra verspreid door de gemeente. Jongeren blij, ouderen opgelucht, bouwvakkers dolgelukkig. Mits het natuurlijk allemaal kan. Want stikstof (als dat nog steeds een groot onderwerp is na de komende tweede kamerverkiezingen), kabels, vergunningen en bezwaarprocedures vormen samen een hindernisbaan die zelfs de sterkste ontwikkelaar laat zuchten.

Maar laten we eerlijk zijn: in Hardenberg wordt gewerkt. De ambities zijn groot, de plannen zijn talrijk, en de mensen blijven nuchter. We hebben al zoveel “kansen” voorbij zien komen dat we pas juichen als er echt iets staat. Maar het mooie is: die scepsis gaat hand in hand met trots. Want diep van binnen wil iedereen dat het lukt en er over vertellen op verjaardagen en bij de club.

Dus ja, Hardenberg is in ontwikkeling. Misschien gaat niet alles zo snel als we zouden willen (theater de Voorveghter?), niet alles gaat soepel, maar het gáát en het gaat vooruit. En wie weet, over een paar jaar lopen we fluitend door een vernieuwd stationsgebied, met een goed kopje koffie, een trein die op tijd rijdt, en de tevreden gedachte: kijk, we hebben het gewoon geflikt, of op z’n Hardenbergs “we hebben het gewoon gedaan!”. Hartelijke groeten, VDP