Eeuweling viert feest

- Door: Harry Kruiper -  Mevrouw Lida Hulst-Muntz is op 9 juni 100 jaar geworden. Ze woont in zorglocatie ’t Vlierhuis. Nu alweer 7 jaar en tot volle tevredenheid, zo zegt ze zelf. “Ze zorgen zo goed voor mij. Ik ben optimistisch van aard en voel mij nog goed. Ik wandel elke dag en blijf van alles op de hoogte. Het leven is een feest maar je moet zelf de slingers ophangen.” Dat zal ook waarnemend burgemeester Tjeerd van der Zwan ervaren hebben toen die haar een dag later kwam feliciteren. Samen stonden ze stil bij haar hoge leeftijd. Ze werd immers een eeuweling. 

Ze vertelt nog uitvoerig over haar Rotterdamse ouders die in Breda gingen wonen. Daar kwam zij, voluit Alida Paulina, ter wereld en was de oudste van 4 kinderen. De oorlog dwong het gezin om via weer Rotterdam en Katwijk te vluchten naar Ommen, bij de zus van haar vader. Daar ontmoette ze Daan Hulst in het Koetshuis van ‘De Zon’ waar hij met de band ‘the Stringhitters’ altijd oefende. Met hulp van het evacuatiebureau kon de familie Muntz gaan wonen in het vakantiehuis van de familie Palthe aan de voet van de Archemerberg. Na de verloving met Daan trouwden ze op 11 juli 1944 in Rotterdam. In 1952 verhuisden ze definitief naar Ommen waar Daan benoemd werd als adjunct-directeur van Zuivelfabriek de Vechtstreek. Ze gingen wonen aan de Dennenlaan. Daar werden in 1954 zoon Eric en in 1959 dochter Marlous geboren. 

Wel besteed leven 

In 1970 werd Lida wijkhoofd van de Vrouwelijke Vrijwillige Hulpverlening voor georganiseerd bejaardenwerk in Ommen. Daarnaast was ze presidente van de Nederlandse Bond van Plattelandsvrouwen. Ook was ze 11 jaar vicevoorzitter van de Maatschappij tot Nut van het Algemeen. Lida: “Op mijn 70ste ben ik gestopt met alle bestuursfuncties.” Zoon Eric ging rechten studeren, werd later algemeen directeur van Cono Kaasmakers in Beemster en woont na zijn pensionering in Thailand. Marlous ging studeren aan het Conservatorium, geeft nog steeds muzieklessen en woont in Ommen. Echtgenoot Daan overleed in 2003. Haar zus Irene woont nog steeds in Drenthe. “Ik heb 7 kleinkinderen en momenteel 2 achterkleinkinderen. Tot 2018 heb ik gelukkig gewoond in de Dennenlaan.” 

Rotterdam

Lida: “Mijn ouders zijn beiden in Rotterdam geboren. Mijn moeder was creatief en artistiek. Zij kon zeer verdienstelijk piano spelen. Ze was de jongste uit een gezin van 7 kinderen. Mijn vader was de oudste zoon uit een gezin van 8 kinderen. Hij was een optimistisch, blijmoedig mens. Als jongeman ging hij naar zee en heeft vele reizen gemaakt op de wilde vaart. In 1924 trouwden mijn ouders en gingen in Breda wonen. Op 9 juni 1925 werd ik geboren. Ik werd naar mijn beide grootouders genoemd: Alida Paulina. Ik kreeg nog 3 broertjes en een zusje. Een broertje is heel jong overleden.” 

In 1933 verhuisde het gezin Muntz terug naar Rotterdam dat in het begin van de oorlog plat gebombardeerd werd. In 1941 werd het gevaarlijke Rotterdam verruild voor het wat rustiger Katwijk. “Na mijn secretaresse opleiding bij Schoevers kreeg ik werk op het gemeentehuis in Katwijk. Eind 1942 werd daar de Atlantic Wall gebouwd door de Duitse bezetter en moest het gezin Muntz weg uit Katwijk. Maar waar naartoe ? Mijn vaders oudste zuster Nel woonde met haar gezin in Ommen en nodigde ons uit bij hen te komen wonen. Zij hadden 3 dochters en tijdens een avondje uit ontmoette ik dus Daan Hulst in ‘De Zon’. Het werd wel krap wonen bij tante Nel en we gingen in het vakantiehuis wonen. Romantisch maar zonder elektra en stromend water. Omdat mijn vader in de week in Rotterdam moest zijn voor zijn werk, kwam Daan Hulst elke avond de carbid lampen aansteken en water brengen in melkbussen. Ik had werk gevonden op een landbouwkantoor in ‘Hei en Dennen’.”

Naar Ommen

“Begin 1944 werd terug verhuisd naar Rotterdam omdat vader Muntz continue bij zijn werk moest zijn. Ik ging met enige regelmaat naar Daan in Ommen en op 9 april 1944 hebben wij ons verloofd. In september 1944 kwam de spoorwegstaking en toen was het afgelopen met de treinreisjes naar Ommen. In november kon ik meerijden met een vrachtauto naar Elburg. Daarna op de fiets over de IJsselbrug naar Ommen. Een heel avontuur. Daan stond met open mond toen hij mij zag aankomen. Ik ben 3 weken gebleven en toen weer teruggefietst naar Rotterdam. Eten werd steeds schaarser in het westen. Daan stelde voor om met z’n allen weer naar Ommen te komen. Mijn vader wilde in Rotterdam bij zijn werk blijven. Met de vrachtwagen van boterhandelaar van der Spek uit Zoetermeer vertrok ik met mijn broertjes naar Ommen. Ik bleef bij Daan en de jongens kregen onderdak in Den Ham bij de familie Binnenmars en Schuitert. Op 11 april 1945 werd Ommen bevrijd. 

Ik kreeg een leuke baan bij de Rotterdamse Schoolvereniging en Daan ging economie studeren in Rotterdam. In 1952 werd Daan benoemd als adjunct-directeur van Zuivelfabriek de Vechtstreek en verhuisden wij naar Ommen na eerst op 11 juli het huwelijksfeest in Rotterdam.”