Invloed of betrokkenheid?

Het nieuwe schooljaar is weer gestart en daarom beginnen we deze column ook educatief. We willen stilstaan bij het model van Stephen Covey. Zijn model zegt dat er twee denkbeeldige cirkels zijn. Een grote ‘cirkel van betrokkenheid’, met daarin alle zaken waar je je zorgen over maakt of betrokken bij voelt. En daarbinnen een veel kleinere ‘cirkel van invloed’, met alle zaken waar je werkelijk iets aan kunt doen. Het advies: richt je vooral op zaken uit die kleinere cirkel van invloed. Dat leidt tot minder stress, omdat je stopt met piekeren over zaken waar je toch niets aan kunt veranderen. En je houdt energie over voor de zaken waar je wél invloed op hebt.

Ik moest hieraan denken toen ik las dat de burgemeester en leden van de gemeenteraad een steunverklaring voor de boeren ondertekenden tijdens een protestactie bij het gemeentehuis in Hardenberg. In Drenthe hebben alle gemeenten geweigerd dat document te ondertekenen. De reden: “we voelen ons betrokken bij de boeren, maar we gaan niet over het stikstofdossier”. Oftewel: het zit niet in onze cirkel van invloed. Als VDP mogen we graag de draak steken met onze Drentse buren, zeker als het over de Slag bij Ane gaat, maar hiermee kunnen ze ons om de oren slaan....

Op dit punt ben ik wellicht bevooroordeeld, omdat ik weinig tot geen sympathie kan opbrengen voor acties op (snel)wegen. Als de treinen niet rijden omdat NS-personeel staakt, snap ik dat. Als er vertraging op de weg ontstaat omdat medewerkers van Rijkswaterstaat staken, snap ik dat ook. Maar zomaar (snel)wegen blokkeren om aandacht te vragen voor jouw punt: daar kan ik geen enkel begrip voor opbrengen. Dat geldt uiteraard net zo goed voor Extinction Rebellion. Als je mensen treft die er zelf ook niets aan kunnen doen, bereik je maar één ding: je verdwijnt uit hún cirkel van betrokkenheid. Als ik problemen heb met mijn werkgever, ga ik toch ook geen willekeurig boerenerf of (niet-bestaand) kantoor van XR blokkeren?

Verder nog belangrijk nieuws? Jazeker, ouders maken steeds vaker gebruik van de mogelijkheid om hun kind een dubbele achternaam te geven. Het was de gewoonte dat een kind de naam van de vader kreeg, maar sinds 1 januari 2024 kun je ervoor kiezen het kind de naam van vader én moeder te geven. “Dat zorgt voor een gelijkwaardige verbinding met zowel de familie van vader als die van moeder” naar het schijnt. En het voorkomt ook dat familienamen verdwijnen als een gezin alleen maar dochters krijgt. Voor u in de pen klimt: ik weet dat het ook moeder-moeder of vader-vader kan zijn. Maar wat als vader én moeder allebei al een dubbele achternaam hebben? Krijg je dan vier namen? Het antwoord is een geruststellend nee. Elke ouder mag maar één van zijn of haar twee namen doorgeven. Hoe eenvoudig kan het zijn. Stel, de vader heet Martens Roelofs en de moeder Vosjan Gerrits. Dan kan het kind bijvoorbeeld Roelofs Gerrits heten of Martens Vosjan of Roelofs Vosjan of Martens Gerrits, maar niet Martens Roelofs Vosjan Gerrits. Dat u het weet!

Veel plezier bij het Gramsberger feest en pas op met verticaal drinken.

Hartelijke groet, VDP