Publiek is de baas op het Blaasfestival!

- Door Bert Nonkes - Wie denkt dat een dweilorkest niet verder komt dan hoempa-hoempa, moet zaterdag 5 en zondag 6 september naar Ommen komen. Tijdens het Bissing Blaasorkestenfestival laten zeventien orkesten op verschillende locatie in het centrum zien wat ze kunnen. Niet een vakjury, maar het publiek bepaalt wie er met de prijzen vandoor gaat.

Het festival is een samenwerking tussen de Ommer Bissingh en het Flater Pretorkest. Martin Veurink speelt trompet bij Flater en zit al jaren in de organisatie. Op zaterdag komen tien orkesten, zondag zijn het er zeven. Vanaf 13.00 uur spelen ze op drie locaties.

Nederlandstalig, pop, rock: alles kan. Als het maar feest wordt. “Mensen denken bij een dweilorkest snel aan hoempa-hoempa”, zegt Veurink. “Maar er zit ontzettend veel verschil in. Je hebt orkesten die met een muziekboekje voor hun neus spelen, maar ook groepen die alles uit het hoofd doen, op tafels gaan staan en contact maken met het publiek”.

Dat laatste telt in Ommen zwaar. Op elke locatie krijgen bezoekers een formulier. Zij geven cijfers voor muzikaliteit, uitstraling, muziekkeuze, plezier en interactie. Een conservatoriumdiploma is niet nodig. Een pen wel. “Bij ons is het publiek de jury”, legt Veurink uit. “Een orkest kan muzikaal misschien wat minder zijn, maar wel de hoofdprijs winnen omdat het feest maakt voor en met het publiek.” Alles wordt opgeteld. Veurink herkent zich vaak in de top drie vaak. Alleen de volgorde wil weleens verrassen.

Er is per dag 300, 200 en 100 euro te winnen. Maar de grootste beloning wacht om 17.30 uur op de Markt. Na de prijsuitreiking spelen alle orkesten samen de finale. Met alle orkesten van de dag staan daar zo’n 100 muzikanten tegelijk. “Daar krijg je kippenvel van”, zegt Veurink.

De terrassen zitten vaak al voor de eerste noot vol. Sommige campinggasten blijven er een weekend langer voor. Voor kinderen zijn er springkussens. De burgemeester of wethouder luidt bij de muziekkoepel de Bissinghklok. Toch klinkt achter al dat koper een zorgelijke noot. Waar de organisatie zes jaar geleden nog orkesten moest teleurstellen, kost het nu moeite beide dagen te vullen. Ook Flater zoekt muzikanten. “Toen ik erbij kwam, was ik met 23 jaar een van de jongsten. Inmiddels word ik bijna veertig en zit er niemand meer van in de twintig bij”.

Volgens Veurink maakt jeugd nog wel muziek, maar vaker digitaal. Wie gaat studeren, haakt bovendien vaak bij de plaatselijke vereniging af. Het festival blijft optimistisch. Want zodra muzikanten tussen de terrassen staan en het publiek het volgende nummer bijna zelf kiest, gebeurt wat Veurink samenvat: “Dat vind ik muziek maken”.

Hoempa? Mooi niet.