Zekerheden en onzekerheden

Het jaar 2025 is afgesloten en 2026 ligt als een blanco boek voor ons. In de agenda staan al de nodige afspraken en wij kijken vooral naar 18 maart: de gemeenteraadsverkiezingen. De komende twee maanden zal het verkiezingsgeweld losbarsten en zullen de partijen moeten laten zien waar ze voor staan. Welke partijen doen definitief mee? Hebben we een landelijke regering voor de verkiezingen? Hoe gaan de lokale partijen het doen? Wat gebeurt er met de spreidingswet en moet Hardenberg alsnog op zoek naar een locatie voor een AZC? En er zullen vast onderwerpen bijkomen waar nu nog niet op gerekend is. Zekerheden en onzekerheden. Of zoals John Lennon ooit zei “Het is leven is wat je gebeurt terwijl je andere plannen maakt”.

Sommige zekerheden mogen van mij wel eens veranderen overigens. Zo hoop ik er stiekem op dat Robert ten Brink tijdens de kerstuitzending van “All you need is love” bij mensen aanbelt en zegt “En de familie uit Australië staat hier op de stoep!” En als ze dan roepen “Dat meen je niet!”, dat Robert dan zegt “Nee, dat meen ik ook niet. Tot ziens!” en vervolgens de mensen verbouwereerd achterlaat. Dat zou die uitzending toch veel spannender maken!

En het zou toch ook verrassend zijn als de grote boze wolf in de Donald Duck de biggetjes wel een keer te pakken krijgt en opeet? Dat zou meteen ook een goede stap zijn in de krimp van de veestapel en de oplossing van het stikstofprobleem. En dat de BBB dan gaat protesteren bij de uitgever van de Donald Duck. En een tegendemonstratie van de voorstanders van de Wolf. Heerlijk toch.

Over zekerheden gesproken. Al vanaf 2012 ga ik jaarlijks naar de Heinoos in de Voorveghter. Mooie, herkenbare liedjes over ‘het platteland’ en na afloop een biertje met bekenden. Onlangs kwam het nieuws dat hun gitarist Erik van ’t Holt uit Gramsbergen stopt met optreden. Als mijn ‘actieve herinnering’ klopt dan was hij het die in de jaren 90 bij een voetbalwedstrijd van HHC twee rechterschoenen uit zijn tas toverde. En dat loopt zelfs voor een keeper niet makkelijk. Gelukkig kon zijn vader vlak voor de aftrap nog een linkerschoen brengen. De Heinoos gaan overigens door met optreden met een nieuwe gitarist en Erik blijft ook betrokken. En volgend jaar ben ik weer van de partij in de Voorveghter. Zeker!

Tijdens het optreden op 28 december speelden de Heinoos een nummer van Normaal uit 1984: “Hiekikkowokan”. En al veertig jaar brul ik het volgende couplet hartstochtelijke mee “In het jaar des Heeren ‘84, Oost en West bunt niet eendrachtig. De CIA en de KGB en in Den Haag doar he-j de VVD”. Hoe actueel is dat nummer! De oorlog in Oekraïne en de VVD die is toegetreden tot de onderhandelingen met D66 en CDA. Hoe passend ook in een politieke column. Tot ik de spelling wilde controleren en zag dat ik de tekst al 40 jaar fout meezing. Het gaat helemaal niet over de VVD, maar over de BVD. Het zal wel aan mij liggen. Ik heb ook jaren gedacht dat Frank Boeijen zong “Denk niet wit, denk niet zwart, maar in de kleur van je huid”. Ik vond dat zo’n vreemde tekst! Tot ik later ontdekte dat het “de kleur van je hart” moest zijn.

Zekerheden en onzekerheden. Het nieuwe jaar zal er ongetwijfeld weer bol van staan. VDP wenst jullie een mooi en geweldig 2026 toe.