We gaan er vandoor

Ja verhuizen heet zoiets ook, en waarom verhuist iemand die het in Den Ham geweldig naar de zin heeft? Nou dat overkomt ons dus. We konden onze ‘keet’ goed verkopen. Het werd ons te groot en ook de tuin keek ons elke dag met grote ogen aan. De rieten kap was aan vervanging toe en ook alle asbest op de stal moest nog gesaneerd worden. 

Zomaar een aantal redenen om eens te kijken of verhuizen misschien niet beter voor ons was, ook al woonden wij al ruim 23 jaar met veel plezier aan de Leertendijk. Ook het vele werk rondom het huis werd een bungel aan het been. En als je wat ouder wordt is genieten belangrijker dan al dat gebenezel. Dus toen we het eens werden met de nieuwe bewoners was de kogel rap door de kerk, en nu dus na heel wat vijfen en zessen in december naar Hardenberg. 

Mijn broer reageerde heel emotioneel met de woorden ik snap er geen ...... van. En dat doen er meer niet. Maar toch we gaan bij leven en welzijn aan het eind van het jaar verhuizen. 

Als je vroeger verhuisde zag je elkaar soms nooit weer, maar dat is nu wel anders, het is voor ons hen en weerumme 38 en een halve kilometer, zelfs op de fietse nog goed te doen. 

Vroeger op de kleuterschool zei de juffrouw al (Henkie van de centra) en thats me, is van de hak op de tak zeer (k) wispelturig en dat steekt nu denk ik ook weer de kop op. Maar geen man overboord, we gaan de wereld niet uit, en de wereld vergaat hierdoor ook niet. Wel zijn we nog bezig met een zogenaamde Knarrenhof of zoals u wilt een noaberhof, (jong en oud). Maar dat kan nog wel een paar jaar duren, toch wie zal het zeggen, we zien dan wel weer.

Veranderingen zijn van alle tijd, het leven moet voorwaarts geleefd worden om achterwaarts begrepen te worden. We zien elkaar vast wel weer in de kerk, bij de voetbal bij de conferences in maart bij de Zandstuve of gewoon ergens in (ons) mooie dorp. Hoe dan ook, voor nu en dan, HET ALLERBESTE, GOEDGOAN,

Henkie van de centra.