Nee toch - Toch Oorlog

Het is bijna niet te bevatten, dat de despoot Poetin nu toch Oekraïne binnenvalt en zo de hele wereld op z’n kop zet. En maar liegen en bedriegen en ons allemaal een loer en een rad voor ogen draaien. Elk land krijgt de leider die het verdient, maar ik heb toch medelijden met de (gewone) Rus. Zij zijn zelfs hun leven ook niet veilig.

Donderdag 24 februari, een zeer zwarte dag (mijn geboortedag), de dag dat hij Oekraïne binnenvalt. Ik stel voor om mijn verjaardag in het vervolg op 29 februari te vieren, eens in de vier jaar. (Waar moet ik voor deze verandering zijn?) Trump, u weet wel, prees vorige week Poetin nog zo’n beetje de hemel in, geniaal vond hij hem. Nou doe beide heren, net als destijds Napoleon maar naar Sint Helena voor eens en voor altijd. Opgeruimd staat netjes! Bij de (gewone) Rus is er ook veel onbegrip, verdriet en ongemak over de daden. HET IS POETINS OORLOG, EN NIET DIE VAN ONS, zo zeggen velen. Wat kunnen wij, en wat moeten wij hier tegen overstellen? Nou meeleven en daar waar mogelijk helpen, hopen en bidden dat deze waanzinnige oorlog zal stoppen. Er dreigt namelijk ook nog het gevaar dat China het landjepikproject van Poetin klakkeloos overneemt. Laten wij daarom schouder aan schouder gaan staan met de Oekraïner. Samen gaan voor VREDE, VREDE EN NOG EENS VREDE. Ik hoop dat onze Nederlandse koopmansgeest en die van het dominee zijn aangevuld met het leiderschap van de generaal, ja het besef en het meewerken van ons allemaal er toe mag bijdragen dat het GIVE PEACE A CHANCE mag worden en blijven.

Henk Jansen