Grijs

Wanneer kleuren vervagen, de lucht grijs is en ook mensen hun kleur verliezen, raken we kwijt wat ons uniek en bijzonder maakt. Onze compassie, betrokkenheid en onze talenten. Als het niet gedeeld of geuit kan worden, hebben we er niets aan. De onzichtbare geluksmomenten, of waar je je even trots over voelt, blijven onzichtbaar als ze niet gedeeld worden. Dus ik ben dankbaar, voor de mensen om me heen. De verhalen die ze delen, de dagen die ze met me willen delen en het luisterend oor.

December, een maand met allerlei laatste dingen op het werk, nog even een kleinigheidje regelen voor onder de kerstboom, activiteiten bezoeken. De warmte (dit jaar iets minder warm) die thuis biedt, kleine geluksmomenten. Stilstaan bij wat is geweest, wat is verloren, en waar we nu staan. Grijs, van Nielson:

Alles is veranderd
Alles is hetzelfde
Alles is kapot
Alles doet het nog
Alles staat stil
Alles gaat door alles heen
Er is niets meer dat ik zeker weet
Blauw was de lucht waar ik onder sliep
Groen was het gras waar ik over liep
Er konden wolken vol zorgen zijn
Uiteindelijk dreven ze toch voorbij
Ik ben op zoek naar de rode draad
Iets wat het allemaal logisch maakt
Ik wil weer zien zoals ik zag, toen ik jou nog had. Want alles is grijs, alles is grijs
Alles heeft een datum
Alles is oneindig
Alles is alles behalve te rijmen met
Dat jij niet meer bij me bent
Want ik kan de zon wel zien
Maar ik voel de warmte niet
De wereld draait nog steeds voor mij
Maar ze is haar kleuren kwijt
Betrouwbaar, onzeker. Met prachtig en lelijk kan ik leven. Maar wat als alles is beloofd en verbroken? Vermeden en besproken, Gekregen, ontnomen. Wat blijft er dan overeind?

De Column Op het Twente’randje’ wordt verzorgd door Dianne Companje, Klaas Dragt, Henk Jansen, Anneke Beukers, Rianne Vos en Erik Schutmaat.