“Dat is wel duur geworden zeg!”

Ik betrap mezelf erop dat ik die zin de laatste tijd steeds vaker uitspreek. In de supermarkt, als ik de auto moet tanken of als ik een kaartje wil kopen voor een concert of festival. Het zijn geen enorme prijsstijgingen in één keer, maar alles bij elkaar merk je het wel.

Laatst hoorde ik in het nieuws dat het leven opnieuw duurder is geworden dan een jaar geleden. Vooral energie en brandstof werden flink duurder. Dat lijkt een nieuwsbericht waar je zo overheen leest, totdat je zelf voor het schap in de supermarkt staat of de benzinepomp ziet oplopen.

Vooral jongeren voelen dat misschien nog wel het meest. Je bent aan het sparen voor een eerste woning, wilt een keer op vakantie, studeert of bent net begonnen met werken. Dan maakt een paar tientjes meer of minder ineens een groot verschil. Niet omdat je niets meer kunt, maar omdat je vaker moet kiezen.

En misschien zit de grootste verandering wel in de kleine dingen. Vroeger gooide je zonder na te denken iets extra’s in je winkelmandje. Nu kijk je toch even naar het prijskaartje. Je kiest vaker voor een huismerk, wacht nog een maand met die nieuwe schoenen of spreekt af om thuis iets te drinken in plaats van op het terras. Het is vooral geld dat bewuster wordt uitgegeven.

Misschien is dat wel het opvallendste. Niet dat alles duurder wordt, maar dat je steeds bewuster gaat nadenken voordat je iets koopt. Dat is soms verstandig, maar het zou jammer zijn als genieten steeds vaker een rekensom wordt.

Hopelijk komt er een moment waarop de eerste vraag niet meer is: “Kan ik dit betalen?”, maar gewoon: “Heb ik hier zin in?” Tot die tijd blijft de kassabon voor veel mensen een betere graadmeter van de economie dan welk inflatiecijfer dan ook.

Noah