Ruimte

Volgens de etiquette mag het tot 15 januari dus bij deze: dat je in 2025 maar mag krijgen wat je nodig hebt en ruimhartig uitdeelt waar je genoeg van hebt!

Bij Karin stroomt het nest weer wat voller, las ik in de voorlaatste column, bij ons niet. Sterker nog, het nest is leeg! Jongste zoon was al een tijd uit huis, nu zijn oudste zoon en dochter ook vertrokken. Allebei net voor de jaarwisseling. De een huist in een bejaardenflat en de ander in een mega klaslokaal, en mooi goedkoop wil ik er als Groninger aan toe voegen. Ik hoor u denken: lege nest syndroom. Mmm, dat valt tot nu toe best mee.

Kijk, jongvolwassenen zijn druk met studie, hobby, werk en vrienden. Die komen thuis bij pa en ma alleen maar eten en slapen. Ons huis diende feitelijk alleen nog maar als slaapbank en voedselbank. Dat maakt het loslaten tóch makkelijker.
Vervolgens hebben wij het onszelf nog een stukje makkelijker gemaakt door iedereen een wasmachine en accuschroefboormachine als afscheidscadeau te geven. Zelf wassen en zelf klussen en handen af van mijn gereedschap! Verder is het mooi om te zien hoe diverse kringlopen en een breed sociaal netwerk zo’n verhuizing minimaliseert qua kosten.

En wat een ruimte en mogelijkheden biedt ons huis weer, heerlijk! Ruimte op de bank, ruimte in de broodtrommel, ruimte in de vuilcontainers en ruimte in de stopcontacten. Ruimte door afwezigheid van schoenen, tassen en vooral ruimte in de wasmand. Ruimte voor stilte, om weer eens de gedachten op een rij te zetten en ruimte om de afstandsbediening opnieuw te leren kennen. En wat zullen we eens met de lege kamers doen?

Maar mis je je kinderen dan niet, Bert? Elke dag, maar het gaat uiteindelijk volgens de loop der dingen en ze zitten in Zwolle, niet in Australië, toch? Het is een cliché met een hoofdletter C, maar wat vliegt de tijd. Peuter-, kleuter-, pubertijd, ze zijn voorbij. Wat brengt de volgende fase? Ik heb wel een droomscenario in mijn hoofd, meerdere zelfs. Ik heb er per slot van rekening weer ruimte voor…