Aan inspiratie geen gebrek

Als ik de experts moet geloven, was ik net op tijd in het ziekenhuis. Ja, ik weet het, het klinkt wat pathetisch, maar het was toch echt zo. Op donderdag twee november kreeg ik namelijk koorts, koorts die niet meer weg ging. Eerst dacht ik nog, gewoon een griepje of misschien een opkomende zware verkoudheid? Maar verkouden voelde ik me niet echt. Wel werd ik steeds zieker. Het voelde op een gegeven moment alsof ik op watten liep, zo net iets zwevend boven de grond, een heel apart gevoel. Ik was echt ziek maar had geen idee wat er aan de hand was. Op maandag ben ik dan ook met een ambulance naar het ziekenhuis vertrokken. Na allerlei tests bleek dat ik besmet was met de in Nederland bijna niet voorkomende Legionella bacterie die tevens de oorzaak was van de opgelopen dubbele longontsteking.

Toen ik me een paar dagen later realiseerde wat me overkomen was begreep ik ook de eerste twee hallucinerende dagen iets beter. Bijna 41 graden koorts hakt er namelijk in. Gelukkig hadden de longarts en het team van ziekenhuis Saxenburgh Hardenberg snel grip op de situatie. En nadat de antibiotica echt begon te werken, was het verbazingwekkend hoe snel ik ook weer opknapte. Dat ik in zeven dagen zeven kilo afgevallen was en mijn conditie ernstig aangeslagen was, neem ik maar voor lief.

De vraag die nog openblijft is, waar kwam die Legionella nu vandaan? Zoals u weet had ik nogal een avontuurlijk leven de laatste tijd, met als kern de rond-de-wereld-trip naar China en Amerika die ik samen met mijn broertje ondernam in september en oktober. Uiteraard gaven veel kennissen de Chinezen op de schuld. Maar de incubatietijd en omstandigheden wijzen toch echt meer naar de misschien toch niet zo schone camper in Californië? We hebben China trouwens als een buitengewoon schoon land ervaren.

Maar goed, wie zal het zeggen? Je weet het maar nooit zeker. Wat zeker is dat ik de laatste maanden in ieder geval niet naar inspiratie voor columns hoef te zoeken. Wel hoop ik dat de volgende inspiratie iets meer gevoel voor humor kent.

Een levendige groet,

Rudi Bults