Hitam

Veertien jaar geleden kwam ze in ons gezin. Het was een hele nieuwe ervaring om er een ander gezinslid bij te hebben. Door de kinderen, en vooral onze jongste zoon Rob was er al heel vaak gevraagd om deze vriend. Rob liet ons ook erg vaak ervaren dat hij erg graag een nieuw gezinslid wilde want hij was in de buurt een graag geziene hulp bij andere gezinnen. Dit tot grote ergernis van ons soms als hij ’s middags uit school eens weer bij anderen mantelzorg verleende. Vanaf dag één is ze een wezenlijk onderdeel van ons gezin geweest. Zeker de eerste jaren hebben we veel energie in haar gestoken om haar te laten begrijpen hoe wij wilden dat ze zich gedroeg. Dat heeft zeker zijn vruchten opgeleverd want we hadden een heel trouwe huisgenoot die er altijd was.

Ze vergde ook van ons discipline want daar was ze erg gevoelig voor. Het vaste ritme, ’s morgens na het wakker worden eerst met één van ons naar buiten om een stuk te lopen, daarna eten en dan een moment voor haarzelf. Jaren hebben we dagelijks een stuk gewandeld met haar. Dat werd nooit overgeslagen. Maar ook lange wandelingen tot wel 20 kilometer, in stilte, genieten van haar aanwezigheid.

En als er eens iets was in ons gezin dan kon ze heel goed de ontladende factor zijn. Even bij haar zitten een goed gesprek voeren, het kon allemaal. Nooit zei ze iets terug maar we konden heerlijk van ons af praten. Buurtgenoten maakten makkelijk een praatje als we met haar buiten liepen.

De kinderen zijn de deur uit, ze was tot een jaar terug altijd blij als ze thuiskwamen. Maar ze veranderde toen ze oud werd en als de jongens thuis kwamen moesten ze aandacht van haar verdienen. Lopen werd steeds minder, 100 meter was het laatste jaar ver maar ze oogde gezond. Tot op eerste kerstdag. De jongens met hun vriendinnen sliepen allemaal bij ons. De roedel was compleet. Ze kwam ’s morgens niet meer op de been, wat restte was liggen in de tuin, haar geliefde plek. Daar hebben we haar laten inslapen, iedereen was erbij. Het was goed. Onze hond Hitam zal altijd in ons hart een plek houden.

Column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Wim van der Wel en Rudi Bults.