Max

Als gezin wilden we dat ook wel eens een keer meemaken, de formule 1 op Zandvoort. Niet dat ik een enorme autofreak ben maar onze jongens zijn dat wel. Dat was voor ons een reden om dit evenement toch maar eens echt te gaan aanschouwen. Omdat er altijd geroepen wordt dat er een enorme run op de kaartjes is hadden we al in januari onze kaarten besteld.

We gingen een weekend, dus aanvankelijk hadden we bedacht dat we met de trein op en neer vanuit Hardenberg zouden gaan maar gelukkig konden we een overnachting bij een van onze schoondochters regelen in Broek in Waterland. Uiteraard was het voor mij een mooie gelegenheid om weer eens een lange fietstraining te doen, dwars door ons land en genieten van de Nederlandse polders alhoewel de lange rechte stukken ook best wel saai zijn.

Ik was nog nooit op zo’n groot evenement geweest waar dagelijks meer dan honderdduizend mensen op afkomen. Wat was het supergoed geregeld. Met de trein vanuit Amsterdam Centraal station, waar al supposten met megafoons op positieve wijze de reizigers aanspraken. De stemming werd ondanks de drukte steeds positief ondersteunt. Uiteraard ontstonden er wachtrijen maar de stemming werd er goed ingebracht en de gereguleerde doorgang maakte dat de treinen vol, maar niet overvol werden. Ook in Zandvoort was het aansluiten in de file, dit werd goed begeleid, geen wanklank gehoord. Indrukwekkend waren de volle oranje tribunes en het was echt een Nederlands feestje, waarbij de meezingers niet van de lucht waren. Zelfs ik kon aan het eind van het weekend het repertoire meezingen. Normaal kom ik niet veel verder dan van-links-naar-rechts maar ook de liedjes van Yves Berendse die ik echt niet kende lukten moeiteloos. Het was een super gezellig meehos en meedoe feest. Ook op de tribunes een en al gezelligheid, vrolijke mensen, makkelijk contact maken met andere mensen en gezamenlijk genieten. Ik heb genoten van ons. We kunnen gelukkig toch best wel een gezellig volkje zijn. Ik vraag me dan wel eens af waarom zijn we dan in het dagelijks leven niet zo positief en eensgezind, dat zou het leven toch een stuk aangenamer maken.

En, o ja, de races waren ook ge-wel-dig! Wat een waanzinnige snelheden en dan zo dicht op elkaar. Max heeft het goed gedaan, meer dan de tweede plek zat er niet in en daar was geloof ik de meerderheid wel tevreden over.