Hardlopen met pijn
wo 22 juli 2026 Hardenberg- Door: Bart Nijstad - Sharon de Weerd was er helemaal klaar voor om op 19 juni, 5 km hard te lopen tijdens de Banthumloop. Het was voor haar dan ook een flinke teleurstelling dat de loop vanwege de hoge temperaturen werd afgelast. “Ik had er echt zin in en ik baalde dus flink dat het niet doorging.” Nu mag ze op 25 september een nieuwe poging wagen.
Voor Sharon de Weerd (24) is hardlopen niet vanzelfsprekend. Sinds 2019 is bij haar de ziekte van Chrohn ontdekt. “Daarvoor had ik wel pijn, maar toen is het duidelijk geworden dat ik die ziekte heb. Ik heb gewoon elke dag pijn. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed. Ik moet ermee leren leven.” Om de acht weken gaat ze naar Groningen om aan het infuus te gaan. Het is ook voor haar ouders en haar vriend elke keer een hele opgave. Volgens haar moeder heeft ze een hele lieve vriend. “Die gaat elke keer mee en heeft ook al begrip voor haar”.
Ziekte van Crohn
De ziekte van Crohn is een chronische ontsteking van het spijsverteringskanaal. Bij deze ziekte is er sprake van een ontsteking, die zich uit kan breiden tot diep in de darmwand. De darmwand is niet aaneengesloten ontstoken; gezonde en zieke stukken darm wisselen elkaar af. Er kunnen ontstekingen voorkomen in het hele spijsverteringskanaal, van de mond tot aan de anus. Chronisch wil zeggen dat het blijvend is. Er is nog geen geneesmiddel voor. Daarom wil Sharon geld ophalen. “Met deze actie wil ik aandacht vragen voor Crohn en Colitis én geld inzamelen voor onderzoek en betere behandelingen.” Op dit moment heeft ze een kleine 2000 euro opgehaald. “Alles wat ik binnen krijg is mee genomen.” Sharon heeft in trainingen al een paar keer 5 km achter elkaar gelopen. Volgens haar ouders gaat ze het halen. “Ze is erg sterk en ze gaat het zeker halen.” Sharon geeft ook aan dat ze niet alleen voor haar zelf loopt. “Ik loop niet alleen voor mezelf, maar voor iedereen die leeft met Chrohn of colitis”.
Baan en hond
De ouders hadden na de dood van de hond besloten om geen hond meer te nemen. “Nu Sharon elke dag thuis is, is het voor haar heel fijn om een hond te hebben.” De pup is voor haar alles. “Als je ‘s morgen wakker wordt, is er iemand die uitgelaten wil worden. Het is voor mij echt een afleiding.” Sharon heeft haar studie afgerond en wil graag aan het werk. “Ik heb al heel wat brieven verstuurd, maar op gesprek ben ik nog nooit geweest. Dat is best wel frustrerend, want ik wil heel graag. Je voelt je soms machteloos. Ik weet ook dat er banen genoeg zijn, maar door mijn ziekte krijg ik niet eens een kans. Dat geeft ook stress”. Nu heeft ze haar zinnen gezet op 25 september, 5 km rennen door haar eigen straat.
