Licht, troost en verbondenheid

Op de tweede zondag van december, welke dit jaar op 8 december viel, vond in Ommen de jaarlijkse herdenking van Wereldlichtjesdag plaats. Deze dag, die wereldwijd wordt gehouden, is een moment om overleden kinderen te herdenken en steun te vinden bij lotgenoten.

Het initiatief begon in 1997 in de Verenigde Staten en heeft zich sindsdien verspreid over de hele wereld. Om 19.00 uur lokale tijd ontsteken mensen kaarsjes, waardoor een golf van licht de wereld rondgaat. Dit symboliseert een moment van verbondenheid en erkenning voor ouders, families en vrienden die een kind hebben verloren.

De herdenking in Ommen begon met een ceremonie bij de vijver aan de Jeroen Boschstraat. Bezoekers konden lichtbootjes versieren ter nagedachtenis aan hun overleden kinderen.

Tijdens de ceremonie werden warme woorden gesproken, en troostende liederen brachten een moment van bezinning. Het nummer Precious Child vormde het muzikale hoogtepunt. Ondertussen gingen de versierde lichtbootjes het water op.

“De naam van je zo gemiste kind wordt weer een keer genoemd,” vertelde een deelnemer. “Dat is zo waardevol, want vaak wordt er niet meer over hen gesproken. Hier kan dat wel, en dat geeft troost.” Wereldlichtjesdag biedt ruimte voor verhalen en herinneringen die anders zelden worden gedeeld. Een bijzonder verhaal dat de organisatie de afgelopen jaren is bijgebleven, is dat van een oudere dame die haar jong gestorven zusje herdenkt. “Er werd nooit meer over haar gesproken, maar hier klonk haar naam weer. Dat vond ik prachtig.”

De gemeenschap speelt een belangrijke rol bij de organisatie van Wereldlichtjesdag in Ommen. Vrijwilligers en sponsoren maken het evenement mogelijk. De grote opkomst toont hoezeer deze herdenking leeft, niet alleen onder ouders maar ook bij anderen die steun willen bieden of een eigen verlies willen herdenken.

Hoewel de herdenking altijd fysiek wordt georganiseerd, is het weer in december vaak een uitdaging. Toch laat de stabiele groep deelnemers, die sinds 2017 jaarlijks samenkomt, zien dat deze herdenking een blijvende waarde heeft. Het licht en de verbondenheid bieden kracht, hoe zwaar het verlies ook is.

De organisatoren benadrukken het belang van blijven praten over overleden kinderen. “Hun namen noemen houdt hun herinnering levend. Het bevestigt dat ze er geweest zijn en geliefd waren. Voor ouders is dat heel belangrijk.”

Het hoeft niet zwaar te zijn; een traan kan samengaan met een glimlach. De sfeer is warm en respectvol, ondanks de kou van december.”