Vroeger was het beter

Ik ben 64 en voel me behalve lichamelijk ongemak nog steeds jong. Ik betrap mij er echter op dat ik de gedachte van “vroeger was het beter”, steeds vaker op voel komen. Het schijnt een teken te zijn dat je ouder wordt, ondanks de ontkenningsfase. Gelukkig ben ik niet de enige die met weemoed wel eens terug denkt aan de goede oude tijd. Dit met de nadruk op goede, want volgens mij ben ik het minder goede vergeten . Hoezo selectief geheugen?

Tijdens mijn vakantie in Oostenrijk kwam ik in gesprek met iemand die nog ouder was dan ik. We keken naar de bergen en concludeerden dat het er vroeger, zo’n 45 jaar geleden, toch mooier uitzag. Geen grote hotels tegen de bergen gebouwd en luxe liftstations die mensen steeds sneller naar boven brengen. Om nog maar niet te spreken over de grote parkeerplaatsen en -garages vol blik en de voor een klein dorp veel te grote supermarkt. Al pratende kwamen we er achter dat naast die zichtbare veranderingen, wij eigenlijk nog meer hunkerden naar het sociale gebeuren van vroeger. Het normaal vinden om vrienden, buren en familie te helpen, zomaar een praatje te maken met een vreemde, zonder dat die je tegelijk raar aankijkt. De bloei van het verenigingsleven. Al doorpratend kwamen we zelfs uit bij de verharding van de politiek en dat het zo gemakkelijk is, die overal de schuld van te geven. Ik heb toen met enige schroom bekend dat ik politiek actief ben, waarna mijn gesprekspartner bekende dat ook hij jaren politiek actief was geweest, zelfs 15 jaar als burgemeester van zijn dorp. Lag het dan aan ons, de politiek, dat alles zo veranderd was. Na een poos in stilte te hebben nagedacht, kwamen we bijna gelijktijdig met het zelfde antwoord. NEE, ook mensen die politiek actief zijn maken deel uit van de samenleving en worden er door gevormd. Wij zijn dus ook gewoon mensen die, net zoals de meesten van ons zijn behept met de drang alles beter, groter en mooier te maken, omdat we denken dat dat bij vooruitgang hoort. En nee , vroeger was lang niet alles beter, De vooruitgang heeft ons, in zijn algemeenheid, ook veel goeds gebracht. We zijn echter vergeten om eens even rustig een pas op de plaats te maken, om te kijken wat we al hebben en of die door ons bedachte plannen ook echt iets toevoegen aan ons aller levensgeluk. Dit was de eindconclusie van een gesprek dat zomaar plaatsvond omdat je naast elkaar op een bankje zat te kijken naar een stroom voorbij trekkende, zwoegende wielrenners.

Het gesprek en voornamelijk de conclusie heeft mij wel aan het denken gezet voor de rest van deze raadsperiode. Als eenling voor D66 in de gemeenteraad lukt het niet om grote potten te breken, maar ik kan wel mijn best doen om ons als raad eens een pas op de plaats te laten maken en te kijken of ons beleid er echt toedoet voor de toekomst. Daarvoor zullen we alert moeten zijn om niet op elke hype in te springen, maar te denken aan; is het goed voor de toekomst van onze kinderen. Ik ben benieuwd of zij later dan ook zo’n gevoel hebben van “vroeger was alles beter”.

Marjo de Greef

D66