Dominee Rik Meijer in gesprek met... Mieke Slingerland

Wat is je levensovertuiging? Waar geloof je in? Elke twee maand wil ik dit vragen aan iemand in Hardenberg. Deze eerste keer mag ik in gesprek met Mieke Slingerland (75 jaar). 

Muziek

‘Hé, je hebt een pick-up’ zegt ze bij binnenkomst. Op mijn werkkamer heb ik een platenspeler staan waar ik graag platen op draai. Bij Mieke thuis staat een jukebox, nog uit de tijd dat haar man dj was. Ze houdt zelf vooral van de muziek van Leonard Cohen, de Moody Blues en de Beatles. 

Was ophangen

In 1976 kwam ze samen met haar man in Baalder wonen. Dat was toen nog heel hervormd en gereformeerd. Het duurde even voor ze erachter kwam dat het niet op prijs gesteld werd als je op zondag de was buiten ophing. Ook kon je op die dag beter niet je auto wassen. Inmiddels zijn de regels in haar beleving socialer geworden en wordt er meer gedacht aan mensen die niet naar de kerk gaan. Ze vindt dit een positieve verandering.

Katholiek

Van oorsprong komt ze uit Warmond, een ‘super katholiek dorp’ in Zuid-Holland. Ze vielen als gezin op in het dorp. Zo reed haar moeder op een scooter en dat kon toch echt niet voor een vrouw. Ze deden als gezin wel mee binnen de Katholieke Kerk maar echt gelovig waren ze niet. Het was ook vooral om mee te kunnen doen.

Gaandeweg ontstond er bij Mieke vervreemding tot de kerk. Mede door uitspraken van de paus over een huwelijk met verschillende geloofsovertuigingen en het niet accepteren van homofilie ontstond er steeds meer afstand. Het was uiteindelijk geen grote stap om uit te treden.

‘Is er ook iets in de Katholieke kerk wat je mooi vindt?’ vraag ik. Ze moet even lachen en zegt de sfeer te waarderen: ‘Het uiterlijk vertoon, de wierook, dat vind ik mooi.’ Maar het inhoudelijke mist ze niet. Als kind vroeg ze zich al af of een bijbelverhaal waar was: ‘Ik liet het gewoon langs me heen gaan.’ 

Bijbelverhalen

En toch lijkt het haar ook niet helemaal niet los te laten. Tot mijn verrassing blijkt ze het boek Jezus waarom? van Bas Ragas te lezen, een boek dat ik laatst ook heb gekocht. Het is een ontdekkingsreis door de Bijbel vanuit de vraag  wat het voor boek is, waar Jezus vandaan komt en waarom de verhalen zo waardevol zijn. 

Het is boeiend om te horen hoe nieuwsgierig Mieke is naar onbekende bijbelverhalen die ook allerlei vragen oproepen. Ze probeert vervolgens de verhalen in onze eigen tijd te plaatsen. Het belangrijkste is de vraag wat we ervan kunnen leren. Wat zeggen de Bijbelverhalen ons over hoe we als mensen met elkaar moeten omgaan?

Hoop

Ze vindt het belangrijk dat we mensen accepteren zoals ze zijn. Dat is niet altijd makkelijk, maar daar moeten we ons best voor doen. ‘Ik denk alleen niet dat ik het nog ga meemaken dat er geen oorlog meer is.’

Het brengt ons gesprek op de vraag wat we hopen voor de wereld. Ik zeg dat mijn hoop in God ligt en niet in mensen. ik geloof dat alleen Jezus het kwaad uit de wereld en onszelf kan halen. Dat is het grote verhaal van de Bijbel en dat geeft mij vertrouwen voor de toekomst. 

Mieke ziet dat anders. Zij beschouwt zichzelf als humanist en denkt niet dat een Wezen ons gaat redden. Als mensen moeten we leren om verdraagzamer met elkaar om te gaan. We hebben alleen nog een lange weg te gaan. 

Lijflied

Aan het eind van ons gesprek vraag ik of ze een lijflied heeft. Dat heeft ze niet, maar ze denkt wel aan het lied van Bram Vermeulen waarin hij zingt: ‘Dood ben ik pas als jij me bent vergeten.’ Ze hoopt dat haar kinderen en kleinkinderen haar later in gedachten houden op een positieve manier. 

Zolang ze nog leeft en gezond is, wil ze genieten van haar man, kinderen en kleinkinderen en het werk bij Vluchtelingenwerk dat ze al 12 jaar met plezier doet.