Fietsenproject in Hardenberg is een schot in de roos

De ontvangst in het knusse gebouw aan de Voorstraat 35 in Hardenberg is hartelijk. Een Turkse dame, die ruim twee jaar in De Krim woont schenkt de koffie in. Niet veel later schuift de kartrekker Anne van den Hoek van het inloophuis inBeeld aan, waar honderden bewoners van het azc en statushouders laagdrempelig in contact komen met ‘gewone Hardenbergers’ voor een kop koffie en gezamelijke activiteiten.

 ”Ik heb dit in 2015 op gezet aan het Wilhelminaplein, later zijn we hier naar toe gegaan, want dat andere gebouw werd gesloopt. We hebben hier nu een fietsproject. Anti fietsdiefstal project azc Hardenberg. We zijn gestart met de registratie van de fietsen op het azc en Oekraïense opvanglocaties. Bewoners van het azc kunnen vanaf vandaag hun Fiets ID Kaart ophalen voor de gecontroleerde fietsen. Van de gemeente Hardenberg kopen wij fietsen, die dus onder andere op stations etc gevonden worden. Deze knappen we op en verkopen ze voor een klein prijsje (15 a 25 euro) aan bewoners van het azc. We zijn heel blij met deze samenwerking van RIBW dagbesteding, de Stuw, politie Hardenberg, BOA handhaving, Diaconaal Platform en Coa,” Anne van den Hoek ergert zich wel aan de manier waarop met asielzoekers wordt omgegaan. “Het zijn mensen het zijn geen nummers. Ze hebben ook recht een humaan bestaan. Vaak worden ze aangekeken als dieven. Ja, daar gaat er weer een op een gestolen fiets. In een paar jaar zijn er van de 400 fietsen in totaal vier gestolen, dus dat valt reuze mee. Ze laten ook vaak controleren dat ze wel op hun eigen fiets zitten.” Anne is wel trots op het fietsenproject. “We zijn hier wel de voorloper in ons land. Een andere gemeente wilde het ook doen, alleen ze vroegen 80.000 euro, wij doen het hier voor 6000 euro.”

Vriendelijk

Het valt op dat de mensen die daar komen ontzettend vriendelijk zijn. “We proberen die mensen op allerlei manieren te helpen. Invullen van al die papieren, alleen wij  bemoeien ons niet met de wettelijke dingen.”
Anne heeft ook wel met bepaalde dingen moeite. “Als iemand vertrekken moet of dat er iemand een afwijzing krijgt, dat zijn geen leuke berichten. Heel veel asielzoekers willen werken, maar ze mogen niet. Ik kan er hier zo 300 aanwijzen, terwijl heel veel bedrijven zitten te springen om mensen.”

Stijn Paarhuis

Stijn Paarhuis (Dedemsvaart) werkt nu twee jaar voor 32 uur als sociaal medewerker en dat bevalt hem goed. ‘’ Ik heb eerst stage gelopen, maar ik vind het echt heel leuk werk. Anders zou ik het ook niet uithouden. Vooral de binding die je krijgt met de mensen vind ik leuk. Aan de andere kant ik moet wel professioneel blijven, het is mijn werk waar ik voor geleerd heb. Het geeft me wel veel voldoening.”