Aanraking en eenzaamheid

Het is vrijdagochtend en ik ga op bezoek bij een alleenstaande man. Zijn echtgenote is na een lange en slepende ziekte overleden. Alzheimer is een verschrikkelijk aftakelingsproces waarbij hij langdurig mantelzorger is geweest voor haar. Totdat hij het niet meer kón en zij opgenomen werd in een verpleeghuis. Dat vond hij emotioneel heel moeilijk hoewel hij rationeel wist dat het niet anders meer kon. Hij bleef worstelen met een schuldgevoel.

De eerste jaren na haar overlijden sloeg hij zich er makkelijk doorheen omdat hij elke week kon biljarten in het plaatselijke wijkgebouw en ook de logeerpartijtjes bij zijn kinderen waren steeds een welkome afleiding. De drukte in de jonge gezinnen werd hem langzamerhand teveel waardoor de frequentie van contact afnam. Nu voelt hij zich eenzaam en alleen. Zijn lichaam wil niet meer zo goed en hij heeft het voortdurend benauwd.

Als ik binnenkom in zijn kamertje in het woon-zorgcentrum ligt hij op bed met zijn gezicht naar de muur. Ik groet hem en vraag of hij zin heeft in koffie of thee. Het blijft stil. Mijn hart gaat naar hem uit… Hij straalt woordeloos zo’n eenzaamheid en verlatenheid uit. 

Ik zet de koffie op tafel en ga naast hem zitten op zijn bed en leg mijn hand en arm op zijn schouder en zo blijven we een poosje bij elkaar zitten. Stilte.

Als we zo een poos gezeten hebben voel ik iets bewegen bij hem. Hij zucht wat dieper en beweegt zijn lichaam zachtjes een beetje. Dan draait hij zich om, kijkt me aan en ik zie tranen in zijn ogen. Onmiddellijk voel ook ik ontroering omhoog komen. We kijken elkaar zonder woorden ontroerd aan. Dank je wel, zegt hij. Nu voel ik weer energie om op te staan en uit bed te komen. Heerlijk, zeg ik, dan ga ik een kopje koffie voor je maken. Even later zitten we samen aan de koffie. Dan begint hij te vertellen…. Ik luister en stel zo nu en dan een vraag. Hij vertelt over zijn verdriet en het grote gemis. Het gebrek aan perspectief als je ouder wordt. 

Terwijl ik naar buiten loop, de zon in, besef ik ten diepste hoe belangrijk en krachtig fysiek contact en aanraking zijn, in onze gedigitaliseerde wereld, ongeacht alle protocollen die er inmiddels overheen gelegd zijn om vermeend misbruik te voorkomen. 

Voor informatie en vragen:
Mail naar info@eenzaamheidhardenberg.nl

Hardenberg