Agrarisch loonwerk

Momenteel verkeren we als melkveehouder in de periode dat we afhankelijk zijn van onze loonwerkers. De achterliggende gedachte is dat iemand een machine aanschaft en deze bij meerdere boeren inzet. 

De meeste melkveehouders gebruiken de loonwerker voor het oogsten van het gras. Het begint met grasmaaien, wat ook veel in eigen beheer gebeurt. Het kan ook dat de loonwerker de grote stukken doet en de veehouder zelf de slootkanten en hoekjes. Het gras drogen en bij elkaar harken, doet de veehouder veelal in eigen beheer. Het uiteindelijke inkuilen gebeurt veelal door de loonwerker. 

Deze machines zijn zo duur dat het voor een individu niet lonend is om ze aan te schaffen. Bovendien moet je als boer naast de dagelijkse werkzaamheden wel mankrachten hebben om zo’n oogst rond te zetten. Punt is wel dat de loonwerker zelf in zo’n oogsttijd een enorme arbeidspiek heeft. Dit jaar viel de grasoogst ook nog samen met het klaarmaken van het maïsland. Bemesten, ploegen en zaaien wordt veel door de loonwerker gedaan. 

Wat momenteel ook nog tegenwerkt is het wispelturige weer. Regen is vaak spelbreker bij de werkzaamheden en de weersvoorspellingen op lange termijn wisselen dagelijks.

Zelf gebruik ik op ons melkveebedrijf een loonvoermengbedrijf om al mijn koeien en jongvee te voeren. Dagelijks komt er een voerwagen die kuilgras, maïs en wat bijproducten laadt. Dit wordt gemengd en vervolgens voor het voerhek gelost. Voor mezelf een lastenverlichting. De runderen worden iedere dag gevoerd en de arbeidstijd kan aan een ander klusje worden besteed.

Of het loonvoeren zich terugverdient, verschillen de meningen. Zelf machines aanschaffen en onderhouden en brandstof voor de werking hiervan is een kostenpost. Je eigen arbeid kun je ook als kostenpost rekenen.

Wim Scholman

melkveehouder in Balkbrug