Eeuweling Wilpshaar blijft altijd positief

Mevrouw Wilpshaar uit Gramsbergen vierde zaterdag 11 februari haar 100e verjaardag. Dit vierde zij in zorgcentrum ‘t Welgelegen in Gramsbergen samen met haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Burgemeester Offinga bracht haar een bezoek op deze bijzondere dag.

Mevrouw is helaas erg slechthorend waardoor een gesprek voeren erg lastig voor haar is. Haar dochter, Hanneke Holsappel vertelt over het leven van haar moeder in de afgelopen eeuw. Mevrouw Wilpshaar, geboren op 11 februari 1923 in Den Velde is de oudste van zeven kinderen en ging in Gramsbergen naar school. Vanuit Den Velde was dat maar liefst een uur lopen in die tijd. Doordat haar vader lid was van de school in Radewijk, en deze door te weinig leerlingen dreigde te sluiten, moest zij het laatste jaar in Radewijk naar Gramsbergen naar school. De landbouw-huishoudschool in Hardenberg volgde daarna.

Inwonen op de boerderij

Op 6 juni 1947 trouwde ze met Herman Wilpshaar (overleden in 1995). Na hun trouwen gingen zij inwonen op de boerderij van haar schoonouders in Holtheme. Ook haar eigen ouders hadden een boerderij en zijn destijds, toen zij het huis al uit was, met de jongste kinderen naar Canada geëmigreerd toen hier mogelijkheden voor werden aangeboden. Later heeft zij hen geregeld opgezocht in Canada.

Presidente

Het paar kreeg zes kinderen, 15 kleinkinderen en maar liefst 23 achterkleinkinderen. Een druk gezin. In die tijd stopten de vrouwen met werken zodra ze gingen trouwen en mevrouw Wilpshaar bleef thuis bij de kinderen. Toen de kinderen uit huis waren kwam er ruimte om zich te kunnen ontplooien. Zo vervulde ze diverse bestuursfuncties. Jarenlang was ze presidente van de Nederlandse Christelijke Vrouwenbond/Passage. Deze is in 1919 opgericht, nadat vrouwen het felbegeerde actief kiesrecht kregen, waardoor ze zelf mochten stemmen. Daarnaast heeft ze tien jaar lang in de bejaardenzorg gewerkt in Gramsbergen en omgeving. Actief is zij gebleven, want tot op hoge leeftijd was zij lid van het koor Sursum Corda, wat ‘het hart omhoog’ betekent.

Levensmotto

Mevrouw Wilpshaar is een positieve dame. Ook al is haar lichaam erg versleten en is ze erg slechthorend, ze maakt er het beste van. “Het is zoals het is en het is niet anders” zegt ze dan. “Ze heeft het heel gezellig in de huiskamer van de zorginstelling”, aldus haar dochter. “Hier doen ze samen onder andere spelletjes en quizzen, waar ze erg van geniet”, Bij mevrouw Wilsphaar is iedereen altijd welkom. Ze heeft jarenlang keihard gewerkt en stond voor iedereen klaar. Haar levensmotto ‘Niet zeuren, maar aanpakken’, is dan ook een voorbeeld voor velen.