Reageren

Reageren

Afgelopen weekend zat ik weer eens door mijn berichten te scrollen op LinkedIn en facebook en lees dan over mooie dingen die gebeuren. Maar wat mij vooral opvalt bij serieuze berichten is dat er telkens ook een antwoord onder geplaatst wordt waarin de auteur zo geweldig wordt afgebrand dat het bij mij een soort inwendige boosheid geeft waar ik niet aan wil toegeven maar wat me gewoon overkomt. De minister van volksgezondheid bezocht een fysiotherapiepraktijk. Dat vond ik een prachtig bericht waar ik wel op zou willen antwoorden dat het goed is dat politici op de werkvloer hun gezicht laten zien en geïnteresseerd zijn in wat wij als landsgenoten doen. Maar als ik dan de antwoorden lees overvalt mij een moedeloosheid en angst van wat zal een ander dan weer van mij vinden. Ik wil dat helemaal niet, ik wil durven zeggen wat ik denk en voel, maar waar komt die terughoudendheid vandaan.

Het is goed dat er soms wrevel is, want het spreekwoord luidt toch; zonder wrijving geen glans. Zijn we dan verleerd om samen te genieten van de glans, of moet de glans zo zijn dat ik er van kan genieten maar dat ik de ander er door wil verblinden. Of word ik verblind door de ander zijn glans.

Ik heb het gevoel dat we ons steeds moeilijker willen aanpassen. Alles moet op mijn manier en wanneer dat niet gebeurt dan beschadig ik jou. Ik heb onze samenleving wel eens met een kippenhok vergeleken. Als er teveel kippen in een hok zitten dan bijten ze elkaar dood. Bij mensen bestaat ook zoiets, als je aan mij komt zal ik aan jou komen. Ik wil niet dat je aan mij komt dus ik zeg maar niets.

Als columnist reageer ik op mijn manier. Daar mag je het mee oneens zijn maar we kunnen toch wel nog steeds in gesprek blijven. Ik mag zeggen dat ik me enorm erger aan de complotdenkers die niet meer willen horen, voor geen enkele rede vatbaar zijn en daardoor veel mensen onzeker maken. Ik erger me inmiddels ook aan de blauw-wit-rode vlaggen die maar blijven hangen. Aanvankelijk vond ik het een humoristische vorm van protest maar toen ik op 15 augustus naar de Indië herdenking fietste vond ik het erg ongepast dat mensen onze vlag ondersteboven hadden hangen. De boeren hebben hun punt nu wel gemaakt, laten ze maar trots zijn dat ze ons hebben laten inzien dat er iets moet gebeuren. Dat ook banken, bedrijfsleven, grootwinkelbedrijven en consumenten nu zien dat vanuit hun basis verandering kan komen.

De column even sToren wordt verzorgd door Henk Leemhuis, Karin van Dijk, Bert Nonkes, Adrian Verbree en Rudi Bults