Grond bezitten

Door de crisis in Oekraïne denk ik de laatste week vaak aan grondbezit. Het is bijzonder dat we als mens grond in eigendom hebben. We wonen met bijna 8 miljard mensen op deze planeet en een deel van de mensen heeft eigen grond. Dat geldt maar voor een heel klein deel van de mensen.

In onze westerse wereld hebben we bedacht dat ik, als ik geld heb, grond kan kopen. Daar zet ik dan een hek omheen, want andere mensen mogen daar niet meer komen, tenzij ik toestemming geef. Er is een overheid die bedenkt dat een deel van het land bebouwd mag worden, dat er ergens een weg komt, dat er landbouwgronden zijn enz. Dat noemen we dan bestemmingsplan. Het kan zomaar zijn dat als er een wijziging komt ik mijn grond kwijt raak. De overheid heeft macht om mij te onteigenen. Zo is het land Nederland verdeeld.

En om ons land hebben we een grens getrokken, dat is van ons, maar waar is het op gebaseerd dat het van ons is? Echter, landsgrenzen zijn ook maar strepen over de aardbol en die worden door macht regelmatig gewijzigd. De wijzigingen hebben altijd te maken met macht willen uitoefenen. En daarvoor hebben we natuurlijke bronnen nodig. Goede landbouwgrond, olie, gas en allerlei andere mineralen. Vreemd dat we verschillen hebben geschapen tussen macht bij mensen, de macht bij een paar zogenaamde leiders die vinden dat het land en de grondstoffen ook van hen zijn. Door veel te bezitten ontstaat er angst dat anderen wel eens iets zouden kunnen inpikken en nog meer willen hebben. Dat is wat er nu ook gebeurt in Oekraïne, die ene wereldleider die bang is macht te verliezen en daardoor heel veel mensen in het nauw drijft waardoor hij uiteindelijk het onderspit zal delven.

Henk Leemhuis